Daimi Tribün Titreşimi!

Al Masry – Al Ahly Maçında Gerçekten Neler Oldu?

2012-02-03T15:46:00.009+02:00

Al Masry – Al Ahly maçında yaşanan berbat trajediden iki gün sonra ultras-tifo forumlarına üye bir arkadaş o gün yaşananlarla ilgili bir yazı yazdı, bize de çevirmesi düştü. Hikayesi şöyle:

Geçtiğimiz iki ayda (Grup üyesi Muhammed Mustafa'nın Kasım ayında ordu tarafından sırtına sıkılmış bir kurşunla öldürülmesinin ardından) Ultras Ahlawy'nin (Al Ahly taraftar grubu) orduya karşı bu kadar ses çıkarmasının ardında 3 unsur var.

Geçtiğimiz haftasonu yaptığımız en son koreografi “Ahlawy Devrimcileri”ydi ve ordu karşıtı tezahüratlar yaptık sürekli, onların katil olduğunu söyledik ve geçtiğimiz gece olanlar ödememiz gereken bedelmiş.

1 – Onların silahlarla stada girmesine izin veren ve maç esnasında, her golden sonra 3 kere sahaya girmelerine müsaade eden ve müdahale etmeyen polis tarzı Mısır'da imkansızdır, böyle bir şey Mısır'da görülmüş değil.

2 – Deplasman tribününün arkasındaki geniş alana ve deplasman tarafı tuvaletlerine açılan kapıyı polisler kitlemişti ve orada bizi koruyacak kimse yoktu. Zamalek'ten arkadaşım dolaylı olarak insanların kapıya sıkışarak öldüklerini söyledi ve içeride de dışarıda da polisler varken kapıyı böyle kilitlememeleri gerekirdi. Bu kapıyı kilitleyen kişi maçın son düdüğünden iki dakika önce ortadan kayboldu, düzinelerce insan üstümüze doğru koşuyordu. İnsanlar 20 dakikadır buraya ulaşmaya çalışıyorlardı ve etrafta hiçbir polis görünmüyordu.

3 – Al Ahly tribünleriyle Al Masry arasındaki nefret ta 1930'lara dayanır. Bu maç her zaman çok yüksek riskli bi maç olmuştu, babamın bana 15 yıldır “gitme” dediği tek deplasman buydu, ki o zamanlar ne organize taraftar gruplarımız vardı, ne de ultralar. Ama ezelden beridir bu iki takımın taraftarları arasında şiddet eylemleri görülürdü. Basına kalırsa Ahly ve İsmaily daha tehlikelidir ama Port Said çok daha sert ve korkutucu bir şehirdir. Onların bu ordu ve polis komplosundan haberdar olup olmadıklarını bilmiyorum ama haklarını vereyim onlar bizi öldürmeye hazırlanarak gelmişler, (“ölümünüz burada” mesajları dönüyordu ilk günden), biz onlara gümüş tepside sunulduk ve onlar da bunu mükemmel bir şekilde avantaja çevirdiler, bu çok haksız bir durumda çok büyük bir kayıp bizim için, onlar için hiçbir kural yok ve onların zihniyeti böyle. Biz çok büyük bir bedel ödedik, bazen kazanırsın, bazen kaybedersin. Bu çok çok ağır bir kayıp.

Mısır liginde her zaman olduğu gibi çevik kuvvet deplasman tribününün önünde iki sıra halinde duruyordu: bir sıra kalenin arkasında, bir sıra da curva'nın önündeki büyük koşu parkurunda.

Çok kalabalık bir sayıyla sahaya girdiler ve oyuncularımıza saldırdılar. Oyuncularımız için çok endişelendik, hatta aramızdan birkaç arkadaş onları korumak için sahaya girmeye çalıştı.

Bizim önümüzdeki koşu parkuruna vardıklarında kalenin arkasındaki çevik kuvvet kenarlara çekildi ve onların geçmesine müsaade etti, bizim önümüzde bulunan ikinci çevik kuvvet grubu da ortadan kayboldu ve insanların üstüne işaret fişekleri, meşaleler ve taşlar fırlatmaya başladılar, biz de bu yüzden birkaç sıra geri çekilmek zorunda kaldık.

Deplasman tribününün önünde üç tane sarı kapı var, birisi oyuncuların kullandığı tünele açılıyor, ki bu kapı kapalıydı, ortada olan kapı ve diğer tarafta olan kapı bir şekilde açıktı ve bütün stad bu kapılardan girdi. Görebileceğiniz üzere deplasman tribününün önünde 5 metrelik bir çimenlik alan var, bunun ardında bir kapıdan ve çitlerden geçmemiz gerekiyordu kapılara ulaşabilmemiz için.

Bu yüzden erken davranıp onlarla kapıda karşılaşma zamanımız olmadı, zira gafil avlanmıştık ve dürüst olmak gerekirse her şey 30 saniye içinde gerçeklemişti. Ve bu tarz bir şeyi çitlerde tonlarca çevik kuvvet olmadan Mısır'da göremezsiniz.

Bazılarının sopalarının ucunda öldürücü bıçaklar vardı. Birkaç kişi deplasman tribününün arkasındaki geniş kısıma açılan tünele doğru koştu ve o kapının büyük bir asma kilitle kilitlendiğini görmenin korkusunu yaşadılar, Mısır'da kapılara asla böyle büyük kilitler vurulmaz, eğer polis sizin dışarı çıkmanızı istemiyorsa tabi.

Orada durup dövüşen insanlar ya bıçaklandılar, vuruldular, boğuldular ya da tribünlerden aşağıdaki geniş alana fırlatıldılar...

Kaçmaya çalışan insanlar tünele çıkan merdivenlerde yakalandılar ve bir çok insan orada öldü, Al Masry taraftarları onlar ölümüne ezilirken mutlu değildi, bir katliam gibi görünmesi için insanların üzerine meşaleler attılar.

Bu bir trajedi, her üç saatte bir, bir başka arkadaşımızın adını ölülerin arasında duyuyoruz. Ultras bir yaşam biçimi, ölüm değil.

Maalesef bu çok büyük bir kayıp. Polis ve ordu bizi cezalandırmak istedi, onların nefretini bize karşı kullandılar. Onursuz, beyinsiz hayvanlar!

Bizim tribünümüzün söylediği önemli şarkılardan biri de şu:

“Evrendeki en büyük klüp

bütün dünya sana karşı olsa bile

ben daima sana deli gibi aşık olacağım

kazandığın gün benim için bir kutlamadır

senden asla uzak kalmayacağım

ŞARKI SÖYLEMEYİ BIRAKTIĞIM GÜN

ÖLDÜĞÜM GÜNDÜR”

Son iki satırı her zaman daha yüksek sesle söylüyoruz, ve biliyorum ki bu besteyi bir dahaki söyleyişimizde her zamankinden daha güçlü söyleyeceğiz ve bu cümlelerin anlattığı kardeşlerimizi, onların yaşamlarını ve ölümlerini düşünerek haykıracağız.

Port Said'de Yaşananlarla İlgili Al Ahly Tribününden Görünenler

2012-02-03T14:55:00.005+02:00

45. saniyede al ahly takımına saldırılar başlıyor, 1,16'dan itibaren al ahly tribününün üstüne meşaleler, havai fişekler, işaret fişekleri fırlatılıyor ve deplasman tribününün önünde bulunan çevik kuvvet ekibi tamamen tepkisiz bir şekilde olayları izliyor. 1,48'den itibaren ultras ahlawy üyeleri "yerinizi koruyun ve kargaşa başladığında hazırlıklı olun" diyorlar ve bu esnada al masry taraftarları çevik kuvveti geçiyor ve bir şekilde al ahly tribünlerinin önündeki kapılar açılıyor. al masry taraftarları deplasman tribününe saldırırken 2 dakika boyunca stadda elektrikler kesiliyor ve deplasman tribününden dışarı açılan kapılar bu esnada kilitli.

dipnot: saldıranlar sadece al masry taraftarı mı yoksa ordu / polis mensupları mı, bunu hala bilemiyoruz.

Ultras Ahlawy!

2012-02-02T13:59:00.003+02:00

Bu kanın hesabı sorulacaktır kardeşler!

İslamcıların Mısır Sporundaki Ultralarla Savaşı

2012-02-02T05:47:00.008+02:00

Futbol Üzerine Müslüman Kardeşler'in Bakış Açısı

Yazan James M. Dorsey

Mısır'ın ilk isyan-sonrası seçiminde kazandıkları başarıya güvenen İslamcılar, devrimci futbol taraftarlarının ve gençlik gruplarının güvenlik güçlerine karşı verdiği bir yıl süren kanlı sokak savaşına rağmen başaramadığını başarmaya çalışıyor: Değişim!

Böyle yaparak, Müslüman Kardeşler kendilerini daha militan İslamcılardan, daha radikal olan Selefiler'den farklı kılmayı çabalıyor. Selefiler, peygamberin zamanındaki 7. yüzyıl dönemi yaşamına öykünen ve o yaşam tarzını uygulamaya çalışan radikallerdir. Kökten dinci Mısırlı ve Suudi din adamları, Somali'deki El Kaide bağlantılı El Şebab milisleri ya da Afganistan'daki Taliban gibi futbolu kafirlerin bir oyunu olmakla ve Allah'a ibadet etme görevinden uzaklaştıran bir sebep olarak görmekteler.

Devrimci futbol taraftarları da Mısır sporunda Mübarek etkilerini silecek bir değişim istiyor, Müslüman Kardeşler de. Ancak bu iki grup arasındaki fark bu hafta Hüsnü Mübarek'in 30 yıllık hükmünü sonlandıran protestoların birinci yıldönümünde net bir şekilde ortaya çıktı.

Mübarek'in elinden geçen sene geçici olarak gücü alıp ülkeyi demokrasiye götürme andıyla hareket eden Mısır ordusu, geçen sene isyanın kalbinde olan gençliğin ve taraftar gruplarının konserlerini ve futbol maçlarını içeren bu yıldönümü kutlamalarını iptal etmenin yollarını arıyor. Devrimci gençler ve taraftar grupları silahlı kuvvetlerin bir an önce kışlalarına dönmelerini isterken, ordunun bu genç ve taraftar gruplarına olan kötü muamelesi Müslüman Kardeşler tarafından destekleniyor.

Geçtiğimiz günlerde, devrimciler, siyasi kargaşadan bıkan halkın ordunun kendilerine karşı gösterdiği şiddete karşı sessiz kalmaması için bir eylem yaptı. İsyanlarının pek az ciddi boyutlu faydası olduğundan rahatsız olan bu gençler geçtiğimiz yıl boyunca orduya ve Mübarek dönemi spor yetkililerine karşı protestolarında askerlerin yükselerek artan vahşi müdahelelerinden yakındılar.

Kahire varoşlarında bulunan Heliopolis'teki genç eylemciler ve devrimci futbol taraftarları, balkonlarından aşağı bakan mahalle sakinlerine ordunun orantısız güç kullanımını afişe eden videoları diktikleri projektör ekranlarından yansıtıp “Neden sessizsiniz? Yoksa siz haklarınızı şimdiden kazandınız mı?” diye sitem ederek sordular.

Müslüman Kardeşler, devrimcilerin yapamadığını yapmaya söz verince durum daha da beter halde geldi. Futbol taraftarları Mübarek'in Mısır Futbol Federasyonu'na (MFF) ve büyük futbol kulüplerinin kurullarına atadığı insanların istifasını istedi. Fakat bu talepleri birkaç istisna dışında cevapsız kaldı. Mübarek döneminde ulusal spor ve ulusal gençlik konseyleri başkanlarının yerine Müslüman kardeşlerin desteklediği adaylar yerleştirildi.

Geçen yıl, kendi futbol takımlarını kurma fikriyle yola çıkan Müslüman Kardeşler, önce MFF başkanı Sami Zaher'in ve eski rejimle bağlantılı kulüp başkanlarının istifasını istedi. Taraftar ve kulüplerin baskısıyla görev süresinin bitmesini beklemeden koltuğunu bırakacağına söz veren Sami Zaher, geçen yıldan bu yana sözünün arkasında duracağına dair hiçbir işaret vermedi.

Spor ve özellikle futbol, bazı Selefiler ve Cihatçılar tarafından İslam'a uygun olmadığı için reddedilirken, Müslüman Kardeşler sporun sağlığa olan faydalarından bahsetmekle kalmayıp, İslam'ın izinden gitmek için sporun gerekli olduğunu vurguluyorlar.

Müslüman Kardeşler Hareketi sözcüsü Mahmut Gozlan, El Ekber Gazetesi'ne şöyle konuşuyor: "Biz genel olarak sporu destekliyor ve teşvik ediyoruz. Spor İslam çağında gelişti. Biz ülke çapında sportif faaliyetleri teşvik etmenin yollarını arıyoruz... İslam'ın futbol ve diğer spor dalları ile herhangi bir sorunu yoktur."

Ancak diğer yanda kendisini Sünnet’in savunucusu ilan eden Mısırlı Selefi Şeyh Ebu İshak El-Huveyni futbolu yasaklatma çabasında. İslam Dünyasında onunla aynı görüşteki Suudi Selefi din adamları futbolun kurallarını İslam'a uygun olarak yeniden yazmak için bir girişim başlatmış ve Somali'de ise Cihat yanlıları tarafından futbol tamamen yasaklanmaya çalışılmıştı.

Mısır seçimlerinde %25 oy alarak ikinci parti olan Radikal İslamcı Nur Partisi'nin ruhani lideri konumunda olan Şeyh Ebu İshak El-Huveyni ise şöyle diyor: “Bir erkeğin karısıyla, oğluyla ve atıyla oynaşması haricindeki bütün eğlenceler manasızdır. Televizyon karşısında futbol izleyen ya da başka sporları izleyen amaçsız bir eğlence içinde demektir. Biz oynak bir millet değil, ciddi bir millet olmalıyız. Futbol gibi oyunlar oynamayı bırakın!”

Nur Partisi'nde şimdilerde Suudi modeli tartışılıyor. Suudi Arabistan'da 1951 yılına kadar futbol yasaktı. 2005 yılında, bir “kafir icadı” olan futbol oyunu kınandı ve uluslararası kabul görmüş Uluslararası Futbol Birliği Kurulu (IFAB) kuralları “kafirlerden” ayrılmak için yeniden düzenlendi. Faul, gol, penaltı, şort ve t-shirt gibi kelimeler yasaklandı ve gol atan oyuncuya tükürülmesi emredildi.

James M. Dorsey Singapur'daki Nanyang Teknoloji Üniversitesi'nde S. Rajaratnam School of International Studies'de görev alan tecrübeli bir akademisyen ve The Turbulent World Of Middle East Soccer (Orta Doğu Futbolunun Çalkantılı Dünyası) blogunun yazarıdır.

Metin şu sayfadan çevirilmiştir: http://mideastsoccer.blogspot.com/2012/01/islamists-vow-to-one-up-ultras-with.html

23 Yıl

2012-01-27T03:31:00.013+02:00

23 yıl

Galiba ilk platonik aşkım Toni Schumacher'di. Beyaz şapka takardım o takıyor diye, ayağıyla kale çizgisini çekme totemini bire bir taklit ederdim sokakta. Önce tebeşirle bir çizgi, ya da kireç taşı artık ne varsa, sonra da ayağımı o çizginin iç tarafında sürürdüm. Ama yine de göbeğimi Müjdat Yetkiner'e, mizah anlayışımı da Yaşar Duran'a borçluyum sanırım.

1988 ya da 1989 idi yıl. Daha rock'n'roll'la, alkolle, sigarayla, insana has kötü duygularla tanışmamıştım. Çocuktum, saftım ve o sarı lacivert çubukluya aşık olmuştum. Red Kit gofretlerini çok severdim. Babamın detaylarını pek anlatmadığı efsane 4-3lük galatasaray maçını da çok detaylı hatırlamıyorum. Ama masal masal içinde madem;

masal masal matitas, kramponlar adidas:

Büyük Ermenistan depremi yaşanmıştı ve Kars'ta da gayet hissedilmişti. Aradan aylar geçmesine rağmen lojmanda kapalı alanlara girmek kesinlikle yasaktı, lojman arazisine kurulan çadırlarda kalıyordu herkes. 15-20 adam dışında. O adamlar yemekhanede yasağa rağmen Fenerbahçe – Galatasaray maçını seyrediyorlardı ve ilk devrenin sonunda ismi Abdullah olan galatasaraylı yüzbaşı babamla ve babamın sağlam dostları olan devreleriyle çok pis dalga geçiyordu. Aykut, Hasan derken 3-2de babam postalının tekini çıkarmış, “birazdan diğerini de sokucaz ulan” diye bağırmaya başlamıştı. Rıdvan, Hasan, Aykut derken babam iki postalı da elinde “var mı almak isteyen, yağlayım mı?” diye çıldırmaktaydı. Tabi bu olay sonrası o ayın 16 günü babama, 15 günü de kankasına olmak üzere nöbet kilitlemişti yüzbaşı. Babam 25ti, ben 4.

Yine o yıllar, 15 gün nöbeti yiyen devrenin karısıyla annem balkonda kahvaltı yapıyorlar. Ben hala 4 yaşındayım. Babalar dağda, tatbikatta. Çocuklar aşağıda top oynuyor ama boyum o kadar kısa ki tam seçemiyorum neler olduğunu. Dur biraz eğileyim de bakayım, çok bağırışıyorlar. Hooop 4 yaşında 3. kattan aşağı düşüyorum sokak futbolu seyredeceğim diye. Futbolun peşinden düşüp kalkmaya o gün başlıyorum. Düştüğüm zeminde kum birikintisi var ve sağ kolumla yüzümü siper ederek düştüğüm için gözümdeki morluk dışında başka hiçbir hasar almıyorum. Futbol canımı yaksa da kanımı akıtmıyor. Bugünkü gibi. Ve ben iyi bir gol sevinci görmek için 3. kattan düşmelere razıyım hala, yeter ki sadece bir morlukla atlatabilelim ve anlatabilelim o hikayeleri.

Şimdi yaş olmuş 26, babam 47. Pederin karaciğeri hasarlı, alkole mecburen paydos, yıllardır ne rakı içmiş, ne tribün inletmiş. Benimse zippomun taşı bitmiş, ağzımda yanmamış son sigara. Dolapta iki bira kalmış ve biraz da peynir. Nedense maydonoz var bi tutam.

Duvarımda Rıdvan emlak bankası reklamı yapıyor. Ne emlak bankası dikişli forma var artık, ne sağlamlığıyla çok övünülen emlak bankası konutlarının namı, ne de Rıdvan'ın ve haliyle futbolun o çocuksuluğu. Evladın ölü doğsun Yesiç!

Yoğurtçu parkına gecenin ayazı çökmüş, bizse migros torbasından votkayı çıkarıp ısınmaya çalışıyoruz. Birazdan yine başka bir şehire yol alınacak. Kars'ta, Tekirdağ'da, Magosa'da, Muş'ta, Ankara'da, Kandil'de, Büyükada'da, Sakarya'da, Hatay'da, Trabzon'da, Samiyen'de, İnönü'de ve pek tabii Kadıköy'de FENER ışığı doğacak tekrar ve yankılanacak stadlar binlerce kere! Ve biz 23 yıl önce olduğu gibi güzel bir gol sevinci uğruna yükseklik tanımadan atlayacağız sahalara.

Kayseri ınh ınh

2011-10-01T01:12:00.004+03:00

çok uzun zamandır deplase olamamıştık, tribün de görememiştik sivastan beri. e zamanı geldi gari, kayseri ınh. geceyarısı evlendirme dairesinin önünde toplandık arkadaşlarla, minibüs yolundan ferahlatıcı içeceklerimizi aldık ve düştük yine yollarına.

hemen hemen her gruptan insanın yer aldığı otobüste muhabbet güzel, yeni besteler duyuluyor arka koltuklardan. sen fenerbahçem, gündüzümdesin, gecemdesin. yine arada klasik çay, çorba molaları. ve himmetdede köyünde bazı arkadaşların cuma namazı molası. bu vesileyle biz de köyü geziyoruz biraz. kayseriye 40 km civarında bir köy burası. klasik bir anadolu köyü, ne eksik ne fazla. giriyoruz köy kahvesine, alıyoruz oraletimizi. okey oynayanlar, batak atanlar, tavla zarlarını sallayanlar. köy kahvesinde bizim dışımızda bi masa daha var, demek ki o köylüler için de günlerin pek önemi yok. kahvecinin sevimsiz şaka girişimleri pek umursanmadan savruşturuluyor. köyün yavru köpeğini otobüse alsak mı, almasak mı tartışmaları içinde biniyoruz otobüse.

kayseri girişinde, hemen hemen her şehir girişinde yaşadığımız polis garipliklerini yaşıyoruz tekrar. sağanak yağmur altında hepimizi otobüsten indirip bekletiyorlar, tekrar otobüse bindiriyorlar, tekrar indiriyorlar ve bu böyle sürüp gidiyor. kadın polis olmadığı için kadın arkadaşlarımız, kadın polis gelene kadar otobüste kalmak istiyor yağmurda beklemektense, polisler bunu kabul etmiyor. üst araması / otobüs araması yapılıyor. otobüsün bagajından çıkan ve şöföre ve muavine ait olduğu anlaşılan tornavida, takoz, maket bıçağı, meyve bıçağı yine de polis kamerasına kaydediliyor, herhangi bir durumda kullanılmak ve manipüle edilmek üzere. otobüsü şehir içine almıyorlar, bir şekilde özel araçlarla ve minibüslerle giriyoruz şehire.

galiba kayserinin en lüks ve en ucuz lokantasına götürüyorlar bizi, çorba 3 lira. yol üstü lokantalarda bile 4 liradan veriyorlar çorbayı. millet mantıyı, pastırmayı, yağlamayı götürürken ben vejetaryen olduğum için mantar çorbası ve kaşarlı pideyle yetiniyorum ama belirtmekte de fayda var, kesinlikle ve abartısız hayatımda yediğim en lezzetli mantar çorbasıydı. zaten mantarın her türlüsünü seviyorum. şehir içinde biraz dolanıyoruz, sonra "polisin şehir içine almadığı otobüs" şehir merkezinden bizi alıyor ve stada gidiyoruz. geceden haber verdiğim ankara tayfası, telefonlaştığım kayseri tayfası yanımıza geliyor ve 3 kişilik vamos bien ekibi oluyor 10 kişi. stada girip pankartımızı güzel bi yere asıyoruz. o sırada telefonum çalıyor, kayseriden bir arkadaş forumdan benim telefonumu bir şekilde edinip, bizi bulmaya çalışıyor, ve buluyor da sonunda.

tribün geçtiğimiz sezonun çoğu deplasmanından iyiydi cuma akşamı olmasına rağmen. istanbul tayfası çok kalabalık değildi ama insanlar bu sene artık daha ateşli ve daha delişmen. sahada oynanan oyunu anlatmak benim işim değil, onu zaten herkes izledi. stadın çatısı tribünün gücünde önemli bir etkendi, bunu belirtmeden bitirmeyelim yazıyı.

vamos deplase!

Kadıköy Sokaklarından Mesaj Var!

2011-08-07T22:16:00.010+03:00

BİR DUVARI BOYAMAKLA BAŞLAYACAK HER ŞEY!

Bozalım Oyunlarını!

2011-07-04T13:21:00.000+03:00

63 Yaşındaki Kadın Taraftara Men Cezası

2011-06-24T19:54:00.012+03:00

Leeds United taraftarı bir büyük-büyükanne bir yıl spor müsabakalarından men cezası aldı. Cezanın sebebi ise sezonun son iç saha maçında tek başına sahaya girmesi.

40 yılı aşkın süredir Leeds United taraftarı olan 63 yaşındaki Margaret “Mags” Musgrove, 30 Nisan'da oynanan Leeds Utd – Burnley maçında kendini klüp bayrağına sarılı bir şekilde Elland Road sahasına fırlatıyor ve amacı oyunculara, onlara taptığını söyleyebilmek.

Yorkshire Evening Post'ta yazdığına göre, yaklaşık 1,65 boyundaki taraftar oyuncuların hiçbirisine yaklaşamadan güvenlik görevlileri tarafından yakalanıp stadın nezarethanesine götürülmüş.

Polis tarafından tutuklanmış fakat herhangi bir tutanak tutulmamış. Yine de yeni sezon kombinesine el konulmuş.

Bu yasak önümüzdeki yılın mayıs ayına kadar çok sevdiği klübünü göremeyeceği anlamına geliyor.

13 torunu ve torunlarından olma 3 torunu olan Bayan Musgrove, sahaya girmesi hakkında şunları söylüyor: “Sadece 'Çocuklar, sizi seviyorum' diye bağırmak istedim. Leeds United çantam üstümdeydi ve belime de Utd. Bayrağını bağlamıştım. Tehdit edici bir şey yoktu. Ben bir holigan falan değilim. Bunun çok daha kötülerini yapan insanlar da aynı cezayı alıyorlar. Birkaç maçlık bir men cezası yeterince canımı yakardı, şimdiden yeterince cezalandırıldığımı hissediyorum. Ben yıllardır Leeds'in peşindeyim. Sadece bir anlık kontrolümü kaybettim. Ben dışarı çıkmam, benim sosyal hayatım Leeds United'dan ibaret.

Bayan Musgrove, Leeds United klübüne, kombinesini geri istediğini belirten çok sayıda mektup yazmış, fakat klüp kararından cayacak gibi görünmüyor.

Birçok taraftar bu konuda büyükanneyi destekliyorlar. “Give Mags Musgrove Her Season Ticket Back Mr Bates” adındaki feysbuk sayfasında şimdiden yüzlerce insan bu konudaki görüşlerini dile getirmiş, bu grubun dışında bir de “Mags Musgrove Is A Total Legend” adında bir grup daha açılmış.

Mektuplardan birinde, Leeds güvenlik memuru Sue Kilroy ona demişki; “Leeds United'ın iç ve dış saha maçlarında taraftarların Futbol Federasyonu, Leeds United Futbol Klübü ve diğer klüplerin ve federasyonların bunlara denk kurallarına karşı hareket etmemelerini sağlamak amaçı gerekli bir hamleydi. Margaret Musgrove'un bu koşullara karşı gelen bir harekette bulunduğuna inanmamıza neden olacak sebeplerimiz var. Fikstürdeki bütün maçlarda yasaklısınız ve deplasman maçlarında da bu yasak geçerli.”

Bayan Musgrove 2011/2012 sezonu kombinesini almıştı ve kombineye el konulduğu için klübün ona borçlu olduğunu söylüyor. Önümüzdeki sezon kuzey kale arkasının kombinelerinin fiyaları 432 pound olarak belirlenmişti.

Kaynak: www.dailymail.co.uk

Bu Tablo Acayip Güzel

2011-06-23T19:46:00.006+03:00

22 yaşındaki Eric bir gün o zamanki PSG başkanı Francis Borelli'nin ofisine gider. Transfer görüşmesi başlayacakken Cantona, Borelli'ye "Bu tablo acayip güzel" der. Borelli de nezaketen "İstersen senin olsun" der. Görüşmenin ardından Cantona kolunun altında tabloyla kapıdan çıkar! O yaz da imzayı Marsilya'ya atar!

kaynak Philippe Auclair'in yazdığı Cantona The Rebel Who Would Be King adlı kitaptır.

Oslo'dan Sivas'a - Gotta Go!

2011-06-21T14:50:00.006+03:00

Şampiyon Fener!

3 yıldır bir Norveçli Fenerli olarak, sonunda benim lanetimin bittiğini söyleyebilirim. Ünvan kıtlığı bitti, ve ben sonunda güçlü kanaryalarla pozitif bir sezon sonu deneyimi yaşadım.

Şöyle özetleyeyim: Fenerbahçe taraftarı olduğum dönemde klüp tek bir kupa bile kazanamadı, 2009daki sözde Süper Kupa dışında. 2009/10 sezonunun son iki maçına bile geldim -beklentilerle- Kadıköy'de birinci elden şampiyonluk deneyimini yaşamak amacıyla. Bunun nasıl sonlandığını hepimiz biliyoruz... (Tek olumlu yanı arkadaşım Kim'in, biz yanan stadyumdan kaçmaya çalışırken türk polisinin copunu tatması oldu.)

Mesele değil. Bu yılın başlarında benim sevdiğim (ve bazen çokça nefret ettiğim) şehrim Oslo'yu ziyaret eden Vamos Bien'den ünlü E. ile tanışacak kadar şanslıydım. Bu zaman Fenerbahçe - Kasımpaşa maçına 13 Kanari-Fansen Lillestrøm üyesini Kadıköy'e getirmemden sadece üç hafta önceydi. E. ile benim kanlarımız uyuştu ve gruplarımızı o gün bir araya getirmeye karar verdik.

Çoğunuz bu hikayenin nasıl ilerlediğini biliyorsunuz - Vamos Bien ve Kanari-Fansen'in birlikteliği büyük bir başarı oldu ve dünyanın bu soğuk tarafından gelen arkadaşlarım ömür boyu unutamayacakları anılar edindiler. Benim açımdansa S.'nin tavsiyesini dinleyip sezonun son maçına gelmeye karar vermek büyük bi deneyimdi, karşılayacak param olmasa bile. Nasıl olduğunu bilirsiniz... bazen iyi bişeyden uzak durmanız mümkün değildir.

S. ve S. ile sezonun son maçından önceki cumartesi buluştuk. Hediyeler alıp verdik (aldığından çok daha fazlasını verdi, ben genelde bu şekil takılırım), ve grubun meşhur kapşonlularından birini hediye olarak alacak kadar da şanslıydım. Bikaç bira içtik, biraz pro evolution soccer oynadık ve stadın yanındaki otoparka doğru ilerledik, otobüs buradan hareket edecekti. İyi bir gündü!

...ama yaklaşan gece ve ertesi günün klaslığının yanına bile yaklaşamazdı. Daha otoparkın orada bile, herkes beni karşıladıkça evimde hissettim. İngilizce bilip bilmemelerinin önemi yoktu, benimle ilgileniyorlardı. H., S., H., E., herkes - otobüsü beklerken hepsi beni yanlarına çağırıp bira ikram edip sohbet ediyorlardı. Misafirperverliği kimse Vamos Bien gibi uygulayamaz, bunu bilir bunu söylerim.

Otobüse bindik ve işte gidiyoruz. S., Ş., E. ve E. arka koltuğu ele geçirdiler ve aynen Norveç'teki arka koltuk tayfası gibi davranmaya başladılar - grup elemanlarını ve yolcuları taciz eden şarkılar söylerken sert içkiler içmek! Çok sevecenler, bunu söylemeliyim. Votka, tekila... Kutu efeslerim yüzünden kendimi biraz kadınsı hissetmeme bile sebep oldular. "Tam bir gösterişli avrupalısın" dediler. Ama bütün bunlar ilk molamızda değişti. Otobüsteki herkes inip benzincinin tuvaletine giderken ben "gösterişli" imajımdan kurtulmaya karar verdim ve tuvaletin girişinin yan tarafına, dışarıya, işemeye karar verdim. Ben, "gösterişli" ha? Öyle bişey yok...

İçiş devam ediyor ve Ankara'yı geçmemiz çok sürmüyor. "Bu yolculuk hemen bitecek" diye sessizce düşünmeye dalmışken arkadaki tayfa son 20 yılın (kabaca bir tahmin, şarkıları biliyor olma ihtimalim yok) her türk pop hitini seslendirmeye devam ediyor. Benim zirve anım ise "Mor Menekşe"yi söylemeye başladığım an oluyor. Hesapta Türkçe bilmeyen bu herif de kim şimdi? Kafayı yemişin teki! Arka tayfa uykuya dalıyor ve "bu yolculuk hemen bitecek" düşüncesi en az üç sonsuzluk gibi bir yolculuğa dönüşüyor. Gereksizce uzun olduğum için bir otobüs koltuğunda uyuyamıyorum, yani sıçtım. S.'ye ve H.'ye dönüyorum bi süre ama ne kadar nazik olsalar da erken saatlerdeki parti hissi şimdi buralarda değil.

S. ve tayfa uykuya daldıktan sonra onların derin bir komada olduklarını ve Sivas'a varana kadar kendilerine gelmeyeceklerini düşünüyorum. Dostum, yanılmışım... Otobüs duruyor ve birden hepsi dışarıya çıkıyor. "Maço, biraz çorba içicez" diyorlar. Bu da neydi şimdi?! Saat sabahın 6sı ve iki saat önce hepinizin kafası beton gibiydi. Çorba mı?! Yolculuğun geriye kalanının özeti bu şekilde. Her iki saatte bir otobüs duruyor ve hemen hemen bir öncekinin tamamen aynısı olan bir yere bi iki kase çorba ve tabi ki çay içmek koşturuyor bütün otobüs. Bu noktaya kadar kültürel farklar tamamen görünmezdi ama şimdi herşey tuhaflaştı.

Bu bi süre daha devam ediyor ve Sivas şehir sınırına ulaşıyoruz. Ve tabi ki burada bizi bi tabur polis bekliyor. Herkes otobüsten iniyor ve aramaya başlıyorlar. Otobüs tıka basa alkol doluydu ama polisler otobüste bi kaç dakika geçirip bizi yolladılar. Ne bulmayı umduklarını tanrı bilir ama kimin umurunda, Sivas'tayız ve yakında şampiyon olucaz!

"Kimse gruptan kopmasın" diyor H. eve dönmeden önce son kez otobüsten inerken. Onun lafı buralarda kanun gibi, ve bu Vamos kapşonlusu giyen 50 kişinin bütün gün Sivas sokaklarında dolaşmasıyla sonuç buluyor. Şehrin her yerine stickerlar yapıştırılıyor, kongre binası gibi tarihi yerleri görme fırsatı buluyorum ve kısa bi süre sonra yemek yiyebileceğimiz bi yer buluyoruz. Maç günü Sivas'ta 50 kişiye nasıl masa bulursun? Vamos Bien'e sor.

Sadece restoran bulmakla kalmadık, Sivas'ın belediye başkanıyla tanışma imkanı da bulduk. Merhaba demeye gelmiş nedense - sanırım bizim bu radikaller düşündüğümden daha sıkı bağlara sahip. Ve yemek için anlaştığımız fiyat süperdi. Çorba, sivas köftesi ve "içebildiğin kadar içecek" sadece 10 lira. Yemek miktarı çok fazlaydı. Norveç'te bu fiyata döner dürüm bulursan şanslısın, ve bunu abartmıyorum.

Maç zamanı! Stada doğru yürüyoruz, arada devasa bayrağı bana veriyorlar. Benim için çok gurur verici bi an, tabi ki. Ama Kanari-Fansen pankartını belime sarıp stada sokmayı başardığım an daha gurur vericiydi. Ama Ş.'nin çitlere tırmanıp Vamos Bien pankartının yanına Kanari-Fansen pankartını astığı zaman duyduğu gururun yanına bile yaklaşamam. Buna Kanaryan Kardeşliği diyesim geliyor ama burada iğrenç bir yan anlam var, bilmem anlatabiliyor muyum. (anti'nin notu: Kan"aryan", aryan, saf kan kelimesinin iğrenç çağrışımından bahsediyor) Herneyse: Haydiiiii!

1-0! Santos. 1-1. Siktir. 2-1!!! Selçuk?! 3-1! KESİNLİKLE ŞİMDİ! Alex, bu arada. 3-2. Lanet olsun... 4-2! Yobo, bazen seni seviyorum! Kıyamet! Heryerde meşaleler, neler oluyor? Laylaylaylay ŞAMPİYON! Sonra Erman bi gol daha atıyor, 4-3. Haydaaaa, her şey tekrar cehenneme geri mi dönüyor? Mümkün değil. Son düdük çalıyor. Şampiyon Fener! İnanamıyorum, resmen inanamıyorum. Bir yıl önce oradaydım. Hayal kırıklığına tanık oldum ve onu hissettim, isyan deneyimini yaşadım. Biber gazı yedim ve dibe vurdum. Ve şimdi tekrar buradayım. Şampiyonuz. Şampiyonluk gerçekten geliyordu. EVET! Sahaya giriyoruz, dans ediyoruz, gülüyoruz, sarılıyoruz, resimler çekiliyoruz ve hayatımızın anını yaşıyoruz.

Eve dönüş pek de pürüzsüz olmuyor, şöför bile kesinlikle manyaktı ve bariz bi şekilde %100 ayık değildi. Ama bi yandan da, kim ayıktı ki? Son bi kaç saati benim bariz heyecanımdan dolayı Lillestrøm şarkıları söyleyerek geçiyoruz, ve her şeyin üstüne, S. 1996 şampiyonluğunda onlarla olan bayrağı bana uzatıyor. "Bu artık senin" diyor ve şaka yapmadığı kesin. Ne diyeceğimi bilemiyorum, çok fazla gibi geliyor ama biliyorum ki o ve diğerleri bunu istiyor, bu yüzden ona iyi bakacağıma söz veriyorum ve güzelce katlıyorum. Şimdi o bayrak Åråsen stadında Kanari-Fansen'in merkezinde, ve bu sezon boyunca kilit maçlarda sahne alacak!

Büyüleyici yolculuğum bi kaç saat sonra son buluyor. Otelde belki ancak 30 dakika uyuyabiliyorum ve ihtiyacım olan duşu alıyorum. Yoğurtçu Parkı'nda buluşuyoruz ve şampiyonluk kutlamları için stada gidiyoruz. Daha fazla tebessüm, daha fazla sarılma, daha fazla meşale, daha fazla saha işgali - kısaca, daha fazla Fenerbahçe tutkusunun alameti farikası! Parka geri dönüş, bi kaç bira daha ve sabah erkenden uçağım olduğu için vedalaşmalar.

Bunu eve varışımdan üç hafta sonra yazdım ama zihnimde Kadıköy'ü asla terketmedim. Şampiyonlar Liginde görüşürüz!

Maço

Deplase Sivas

2011-06-03T13:37:00.005+03:00

hikaye salı pazarında toplanmadan yaklaşık 24 saat önce başlıyor. iki arkadaşla hızlı bi rakı paslaşması yapılıyor, mekan kararlaştırılıyor (sanki çok farklı yerlerde içiyomuşuz gibi) ve hooop dünyanın en güzel yerleşim birimi kadıköyde, dünyanın en güzel renkli alkolünü tüketmeye başlıyoruz. rakı masası hikayeleri bize kalsın da gecenin sonunda ya da sabahın başında (algıya göre değişir) 4 kişi bi arabanın içinde, iki kişi de oyuncak bebek gibi kaputun üstünde ilerlerken arkadan polis arabası geliyor. "aha şimdi sıçtık" derken polis aracından gelen ses kadıköy saçmalıklarına bir yenisini ekliyor; "içine bineceksiniz, üstüne değil. kpffft"

cumartesi sabahı norveçli elemanla buluşuyoruz.
hey norveçli hey norveçli savaş vakti yaklaştı! ama nerde nasıl buluştuğumuzu hatırlamıyorum. sonra morrissey dinleyen, terrorizer tişörtü giyen fanzin manyağıyla göztepeye, özgürlük parkına yol alıyoruz. bu sırada norveçli arkadaşla takaslar yapılıyor. kadıköyün şişmanı antiden bir truth we defend, bir necrosis, bir thrashfire cdsi, bir vamos bien poları, bir alex tişörtü, bir fenerbahçe cekedi hatırlayabildiklerim. oslonun maçosundan iki feilfødt cdsi, bir feilfødt tişörtü, bir lilleström dvdsi, bir kanari-fansen atkısı, bir kanari-fansen cekedi yine hatırlayabildiklerim.

özgürlük parkına ilerleme sebebimiz gençlik haftası dalgasına konserler var ve arkadaşlarımızın grubu "frankenstein" bu konser silsilesini bedava prova imkanı olarak görüp sahne alacaklar. neyse panklıktan hardcoreculuktan hoşlananlara bu hikayeleri uzun uzun anlatırım, yazı ziyadesiyle uzun.

kadıköye dönüş.
patso.
bira.
benim hatunsu buzlu kahvem.

salı pazarındayız.
bayraklar hazırlanmış, zulalar patlatılmış. herkesin yüzünde mutlu bir gerginlik. muhabbet, çay, totem, fanzin. 93 yılının otobüsü 0304 geliyor. kadıköyde kalanlar meşaleler yakıyor ardımızdan ve yol alıyoruz artık.

SENİN SEVGİN BU DÜNYADAAAAA!

isyan!
devrim!
varoş!
bien!

sivasa varış kısmı oldukça bulanık kalmış kafamda. 14 saat sürüyor şehre varışımız ve resmen bitmek bilmiyor bu yol. şöför bazen tek şeritli yolda zbam diye duruyor, bi kaç metre geri geliyor, "abi tır var abiii" seslerine aldırmıyor, duruyor ve hiç bişey olmamış gibi devam ediyor yola. kamçılayalım diyor, küsküleyelim diyor. norveçli bakıyor suratıma. valla hacı ben türkçesini anlamadım ki sana nası çevireyim diyorum, sana puanım dok-huz kanka diyor.

yozgat civarındayız. sis, dağlar ve gün doğumu. norveçli bu manzarayı isveç-norveç sınırına benzetiyor, biraz küfrediyorum.

şehre giriş.
polis araması.

bi dolu alkol var dönüşe saklanan, kardeşimin çantasına koyuyoruz içkileri kadın polis yoktur, onu aramazlar diye. ama kardeşim çantasını otobüste bırakıyor. tabi otobüsün içine bakınca görüyoruz şişeler, bayrak sopaları polislerin elinde. o sırada kaptan orta kapı müzakereleri araya giriyor ve her şeyimiz bizde kalıyor. polise vereceğimiz tek şey, sokaklarda saklıdır.

dağ kekiği, çorba, çay, kimine köfte, kimine mantar, kimine frank pingel, kimine patatesli hingel.

şehirde bi iki tur bayrağımızı dalgalandırıyoruz.

yağmur çöküyor birden.

stada nispeten sıkıntısız giriş.
ligin son maçı ve şampiyonluk maçı olmasına rağmen nasıl bu kadar hızlı giriyoruz hala anlamıyorum. tam 90lar tarzı ingiliz stadı diyor norveçli, tam 90lar tarzı londra havası diyorum. stadın üstü açık ve sırılsıklamız. pankart asma telaşesi.

norveçlinin kanari-fansen lilleström pankartıyla deplase vamos fener pankartımızı yanyana asıyoruz.

ve ilk düdük.
gol.
gol.
herkesin suratı düştü bi anda, kafalardan geçeni kimse dile dökemiyor korkudan.
gol.
gol.
gol.
gol ulan gol!!!
aşağı iniyoruz kara deryalarda bir fenersin pankartını toplamak için. dakika 88-89 falan. dans ediyorum. atlıyoruz. zıplıyoruz. gülümsüyoruz.
derken,
gol.
bakıyorum sivas atmış, bişey olmaz moruk devam diye zıplamayı sürdürüyorum.
ve son düdük.

yanmış sivas, kırmızı toz bulutu her yer.
dostların arasındayız.
teller yıkılıyor ve çimlerdeyiz.
"oğlum bak 5 dakka önce alex burdan böyle vurdu"
sanki tanrıların sofrasına misafir olmuşuz. polisler, saha güvenlikleri gülüyor.
herkes bir anı alıyor staddan, bazısı bırakıyor. manevi anıları topluyorum ben buradan.

staddan çıkış.
polisin biri koluma hamle yapıyor, çekiyorum kolumu, dokunamıyor. "hadi kardeşim çıkın hadi" diyor, "ya burası hangi şehir ya" diyorum, şaşkın bi şekilde cevap veriyor; "sivaaas", "ne farkeder ki?! FENERLE KİMSE BAŞA ÇIKAMAZ" diyorum, kararsız bi tebessüm oluyor suratında.

biniyoruz otobüse, ooooooooooooooooooooohhhhhhh. şıtoooh.

bitti be bi sezon, şampiyon olduk lan. aykut kocamanla şampiyon olduk. bunca travmanın ardından şampiyon olduk. binlerce kilometrenin ardından, binlerce sus pus küfürbaz münferite rağmen, binlerce sesini stadlara taşıyamayan yoldaş için.

gün doğmuş.
sakarya civarında bi yerde bi çorba molası, kimbilir kaçıncı kez. gazetelerin sabah baskılarını görüyoruz. ŞAMPİYON yazıyor sarı-lacivert. ulan ne güzel şeymiş şampiyonluğu alıp evine dönerken gazetelerde görmek bunu. otobüsümüzün üstünden dalgalanıyor 96 trabzonunu gören damalı bayrak, onu gören şöförler selam veriyor, biz fenerbahçeliyiz ulan!

ne çabuk varıyoruz istanbula yahu, nasıl yaklaşık 900 kilometre bu, ne çabuk bitti? halbuki 13 saat civarı sürmüş yine dönüş. ama çok çabuk geçti sanki ya, uyku da uyumadık halbuki.

96 trabzonunu gören pankart şimdi norveçte. lilleström'ün stadında, kanari-fansen'in dernek binasında. bizim ona baktığımız gibi bakacaklarına söz verdiler. bizim onunla eğlendiğimiz gibi eğlensinler diyorum.

yolda olan, olmayan bütün kardeşlerim, abilerim, yoldaşlarım, sizi seviyorum. jack kerouac'ı da seviyorum. yolda iyidir.

Bir Deplasman Hikayesi: Bu stadın adı neydi?

2011-03-20T01:57:00.019+02:00

parkta toplanma faslı önce, saat 3 civarı. herkes alkolü tadında bırakıyor, bu güzel. 5 civarı hareketleniyoruz salı pazarına doğru. 50 civarı otobüs olacak deniyor ama 10 küsür araç anca var. devletin gözden çıkardığı, belki de babamla yaşıt olan iğrenç icaruslara doluşuyoruz. bir otobüse ortalama 150 kişi civarı düşüyor. e haliyle nefessizlik ve ardından gelen cam patlatma ritüeli. bizim otobüs en az hasar gören belki de, tabi sakallının etkisi büyük bunda.

4. levent civarında bi anda uçan bir trafik kukası ve elinde kemerle koşan pepe metini görüyoruz otobüsten, la noliy falan derken onlarca kişi iniyor otobüsten ve anlıyoruz mevzuyu. kısa süreli bi saldırı gerçekleşiyor, ve fenerbahçe tribünü savuşturuyor bu saldırıyı. acayip bi güzergahtan gidiyoruz arenaya, eğer gsliler bu güzergahı tahmin edebilselerdi çok tehlikeli yüzleşmeler yaşanabilirdi çünkü yol sotelenmeye acayip müsait yerlerden geçiyor. hiç bi yer olmasa bile ufak çaplı bi oto sanayi içinden geçtik ki, burası bile yeterli tehlikeye sahip. bakalım seneye neler olacak?

yokuşun başında duruyor otobüsler, çiş, su, toplanma vs derken yol alıyoruz stada doğru. polis diğer deplasman polislerine nazaran daha sakin ve uysal gibi ama bi tanesi var ki kortejin kenarında milleti tutup tutup ittiriyor, tam önünden geçerken elini bana uzatmaya çalıştı, omzumu geri çekip durdum önünde, göz göze kaldık bi süre, sonra bana dokunmadan arkasını döndü, tutsaydı eğer "lo berde"yi söylerdik belki.

ve barikata yapıştırdık yanağımızı, iki üç cılız polis binlerce ruh hastasına karşı barikatları tutmaya çalışıyor. e tabi 1,5 dakika falan sürüyor o barikatları yıkmak, aha düştük düşecez derken bi baktım polisler biber gazlarını çıkarmaya çalışıyor. biz o sırada turnikelerin oraya gelmişiz. "noldu lan öyle?" diyorum, "valla bi tsunami dalgası vurdu heralde" diyor. ben cüzdana elimi atmaya çalışıyorum ama kıpırdamak mümkün değil. yan tarafımızda biri fenalaşıyor, gözleri yarım açık. neyse çıkarıyor arkadaşları onu bi şekilde. "yüklen", "tekrar" sesleri arasında ufak tefek gençler turnikelerin üstünden atlayıp geçiyor içeri ama bizim bunu yapmamız biraz zor bu cüsselerle. bir, iki derken turnikelerden biri resmen ağır çekimde devriliyor ve ona bağlı olan elektrik kablolarını da götürüyor. zifiri karanlık, polisler güvenlikler kaçışıyor. ah o karanlıkta denk getirebilseydim kayseri maçında beni alanları. turnikenin üstünden yürüyerek giriyoruz içeri, o sırada benim pantolon bayağı seksi bi noktasından yırtılıyor. neyse stada giriyoruz, pankartlarımız asılıyor, güzel yer tutuyoruz. ve hatta kendi stadımızda durduğumuzdan daha rahat duruyoruz belki de.

ilk yarı oldukça zayıf bir tribün yapıyoruz, özellikle bizim sağ tarafımızda kalan tarafta maç esnasında oturup çekirdek çitleyen bile görüyorum. devre arasında yaptığımız uyarılar bizim olduğumuz bölgeyi biraz canlandırıyor gibi. 1-1de tribün deliriyor, bi dost bana kafa atıyor 3-4 kere ama olsun. 1-2de gözlüğüm kafamdan çıkıp geri geliyor, nası olduğunu anlamıyorum hala. maç bitmiş, tribünde makara kukara derken takım ve yönetim sahaya geliyor, suratlarda kulaklara varan sırıtış ve takımla karşılıklı tezahüratlar.

çıkıyoruz staddan, otobüsün birine atlıyoruz. bir tane sağlam cam kalmamış otobüste, kızkardeşimi oturtuyorum cam kenarına, yanına da ben. biraz gittikten sonra birisi diyor "siz yer değiştirsenize, rüzgar direkt kızın suratına vuruyor", iyi ki de diyor çünkü ümraniye civarında yol kenarında tepede 3-4 gs formalı görüyorum. sert bir küfür sallıyorum ve dikkat diyorum. elemanlardan biri bişey fırlatmak üzere. sol elimle suratımı kapatıyorum ve otobüsün demirine çarpıp elimin dış kısmıyla serçe parmağım arasında bi yere geliyor taş, parçalanıp bi kaç kişiye de çarpıyor ama hasar yok. eğer kardeşimle yer değiştirmesek, ben yolu kesmesem ve taş otobüse çarpmadan direkt girse içeri büyük hasar olabilirdi birimizde. formalı olmasalar daha başarılı bir saldırı gerçekleştireceklerdi bu arada.

e sonrası çorba, şarap, muhabbet ve eve dönüşte otobüste uyumaktan ibaret.

Vamos Bien @ Mondiali Antirazzisti 2010

2010-07-13T01:55:00.012+03:00

Bu seneki Mondiali Antirazzisti'ye biri ingiltereden, biri norveçten olmak üzere üç vamoslu dostumuz katıldı. Onlardan birisi olan Okan'ın yazdıklarını noktasına dokunmadan asıyorum buraya.

Vamos Bien olarak yedi kisiyi tamamlayamayinca fiksturun icine etmeyelim diye takimi cektigimizi belirten bir yazi yazdik Mondiali’ye..

Anlasilan o ki mailler pek okunmuyor o taraflarda, muhtemelen italyanca olmayanlar ozellikle..gitmeden bir de baktik ki takimimizin ismi duruyor orada..eh,yapacak birsey yok,biz gorevimizi yaptik kendilerine bildirip..
Ahanda Vamos’un ismi bu linkte;
http://www.mondialiantirazzisti.org/mondiali/images/stories/newsletter/calendario_torneo_mondiali_2010.pdf

Emin ile Peter benden once vardilar,posterleri astilar..bu posterleri asan ekstradan 3 puan kazaniyor turnuvada..3 puan cepte basladik anlayacaginiz..

bu sene daha cok irkcilik yerine cinsiyet ayrimciligi vurgulanmisti Mondiali’de..

ilk macimiz persembe gunu altibucukta idi..benim gelisimden iki saat once..Bolonya takimi Deportivo La Carogna ile..herifler gelmis 15 kisi,bizimkiler tamtamina iki cengaver! Deportivo’ya demisler bize adam verin, hic olmazsa dostluk maci yapalim..yedeklerinden 5 kisi vermisler,bizimkiler Emin’in goluyle 1-0 yenmisler mi bunlari!
Sahalar kucuk,bir de yediser kisilik olunca pek kosmaya gerek kalmiyor,tam bana gore aslinda..tam 17 tane sahada ayni anda mac oynaniyor..Gunes tepeden bakiyor,asagida top oynaniyor filan demeden feci yakiyor..bereket maclar 20’ser dakika..taraflarin sportmenligi had safhada,kimse kimseye asla sert girmiyor,surekli karsilikli ozurler dileniyor ufacik bir sey bile olsa..sahalarimizda gormek istedigimiz turden hareketler bunlar sayin seyirciler..

Cuma gunu ilk macimiz yine bir Italyan takimi Cannoli ile..yine bir hazirlik maci,bu
kez iyice agirdan aliyoruz,gunes tam tepede..nasil olsa 3 puan onlarin..
KDF formalarimizi giyince arkada mesaleler yandi!

Liverpool’da Everton-AEK macinda tanistigim Vangelis’e rastliyorum ve tabii turnuvaya beraber katilan diger AEK-Marsilya’lilarla birlikte..

Christina’ya Gokhan’in selamini soyluyoruz, bu arada arkadaslar iyice mayismislar alkol ve sicagin etkisiyle..dil buyuk problem,sohbet etme imkani pek yok gibi..yine de konusuyoruz uc bes..ogleden sonra maclari var,ama oyle iciyorlar ki 15 kisiden bir 7 kisi cikmiyor top oynayacak..hesapta biz onlardan adam alacaktik! Emin’le ben Ultras-Original’e dahil oluyoruz hemen..karsi takim zimba gibi,acik saha olsa en az on tane atarlar,o kadar kalabalikta ancak uc taneyle yetiniyorlar..ayik adam yok gibi zaten bizde,ucuz kurtuluyoruz..

Bizim ikinci mac Lazionet ile..onlara da ayni seyi soyluyoruz,bize adam verin,dostluk maci yapalim..hemen mactan once ayakustu “Lazio’yu sagci biliriz, dogru mu?” muhabbeti..diyorlar ki,biz buraya bunu anlatmaya geldik,onlar tribunde cok az kisidir,boyle bir genelleme yapilmasi asla dogru degildir..bir tanesi diyor ki,ben ne sagciyim,ne solcu,sadece irkciliga karsi oldugum icin geldim buraya..
Mac da zevkliydi,yenildik sanirim..bencil bir forvet verdiler bize,Emin’i sinir ettiler.

Peter’in baglantilar acaip saglam,bizi Livorno Curvasud ile tanistiriyor..cok insancillar ama yine dil problemi var aramizda, cat pat anlasmaya devam..neyse ki futbolun dili bir..Emin ile Peter onlarla da maca cikiyorlar, karsi takimin yarisi cocuk! Aman birsey olmasin seklinde tamamlaniyor mac,Livorno ilk galibiyetini aliyor; 2-1 :D

Aksam uzeri Livorno’nun bir maci daha var,ona ben de katiliyorum..diger takim bomba gibi, golleri diziyorlar bizim kaleye..bu arada turnuvada iyi takimlar var tabii ama, formunda bir Vamos bunlarin hepsini ayiklardi,bunu da soylemis olayim..bu sekilde de ismini duyurmak guzel,cunku ust turlara ciktikca alanda daha cok ismin soyleniyor dogal olarak..

Karanlik basinca hazirlikli gelen gruplar standlarini aciyor,urunlerini sergiliyorlar..hemen hemen hersey 10 euro..birsuru ACAB t-shirt’u dolu,cok yaratici olanlar da var,insan hepsini almak istiyor..yemek alani full dolu,herkes kafasina gore tezahurat yapiyor..bol bol polis ve Berlusconi’ye giydiriliyor(ozellikle Berlusconi bir bok parcasidir seklinde) bir yandan da konserler suruyor,aksam eglence dizboyu..alkol ve sarmalik cigara da tam gaz tabii..

Son gun Damiano’da geldi yanimiza..bireysel olarak eglensek de tanitim acisindan cok da sahane gecmedi acikcasi..oraya gelenlerin en az yuzde sekseni italyan zaten,ingilizce konusani pek az..diger memleketlerden gelenlerle de anlasmak zor..sadece red Manchester grubu ile rahat rahat anlastik,muhabbet edebildik..cadirda kalsak kuskusuz belki birkac grup ile daha tanisabilirdik ama hostelde kaldigim icin hic mi hic pisman degilim cunku cadirin keyfi de grupla cikar,yalniz basina degil..sonucta bakiyorsun herkes kendi grubuyla takiliyor..oyle bir kaynasma, gruplar arasi derin muhabbet,gorus alisverisi goremedim ben sahsen..eger oraya kalabalik gidersen,tezahuratlarinla dikkat cekersen, stand acarsan, pankartini asarsan varolursun..yoksa uc bes kisi gideyim,Vamos’u temsil edeyim,yok boyle birsey,bunu anladik orada..Peter sagolsun,epey kafa patlatiyor international Vamos Bien olarak neler yapabiliriz diye..bu gidisimizde de emegi buyuktur, cok yazistik, cok fikir alisverisinde bulunduk gitmeden..sanirim benden cok kafa yormustur bu organizasyon icin, kendime de cuvaldizi batirayim bu anlamda..Emin de cok ugrasti, bence hazirladigi posterler oradaki alanin en guzellerinden birisiydi..(italyanca ve ingilizce olarak iki adet,ceviri Peter’in arkadasindan,duzeltme Damiano’dan) bu arada Emin’in yanina birkac sticker verilse hic fena olmazdi,hic olmazsa onlari dagitirdik..bize sticker verenlerle degis tokus edebilirdik..

Velhasili kelam, bu sene ancak gozlemleme ve adimizi turnuvada duyurma acisindan verimliydi..kalici olabilmek bizim elimizde..tabii sunu da soylemeli durustce, eger seneye Istanbul’dan katilim olmazsa bir daha bu sekilde orada olacagimi sanmiyorum.. eglendim,hersey gayet guzeldi ama amacimiz bu degildi..
Yine de gordugunuz gibi sari lacivert Vamos atkisi orada acildi toplu fotografta,belki bu da yeterdi bu senelik..

Antifa Tribünler 8

2010-07-10T23:28:00.004+03:00

Omonoia - Gate 9

http://www.gate9.com.cy/

Mesut olalım iki gözüm

2010-07-08T01:01:00.004+03:00

yazının çıkış noktası almanya - ispanya maçının 45. dakikasında mesutun düşüp / düşürülüp penaltı tartışmalarına giden anda trt spikerinin "BİZİM" oyuncumuz demekte ısrar ettiği anda vamos bien forumuna yazdığım yorumdur:

Almanya 'bizim' futbolcumuzla net pozisyon bulmuşmuş..
Kim bu 'bizim' futbolcumuz?
Türkiye liglerinde kaç kere oynamış, U16, U21 takımlarında hiç oynamış mı?
Türk bir hoca mı yetiştirmiş?
Türkiyede mi doğmuş?
Sarı mersedes filminde rol almış mı?

'Bizim' futbolcumuzmuş... Okkalı bir küfür çekilir buna cevap olaraktan, gece yarısı Kadıköy rıhtımda yürüyenler bu küfrün yankılarını duyarlar ayık gecelerde.

---

bütün medya organlarında "BİZİM" oyuncumuz diye söz ediliyor kendisinden.

Bizim futbolcumuz, türk topçu, o olmasa almanların hali dumandı, vs vs.

Türkler Mesut Özille neden bu kadar gururlanıyor anlamıyorum. Ulusça en sevdiğimiz şeylerden biri başkasının kaşığıyla pilava girmek.

Tamam güzel top oynuyor, oyundan keyif alıyor, top ayağına yakışıyor, ömer üründül deyimiyle "yeeaaaani yetenekli çocuk".

peki kim bu "BİZİM" oyuncumuz?

1988'de Gelsenkirchen / Almanyada doğmuş bir futbolcu. Gelsenkirchen, Almanya'nın batısında Ruhr bölgesinde bir şehir. Madencilik şehri. Schalke 04'ün şehri. Yakınlarındaki dortmund ve düsseldorf şehirlerinin gerisinde ve gölgesinde kalmış bir bölge. Altıntop biraderlerin de doğup büyüdükleri şehir aynı zamanda. Zaten nüfusun büyük bir kısmı türklerden oluşuyor.

Mesut kendini doğal olarak alman hissediyor ve bu şekilde de açıklamalar yapıyor. Orada doğmuş ve orada büyümüş bir insanın kendisini türk hissetmesini beklemek de en nazik terimle enayilik olur.

kadıköy topraklarında oynadığı uefa finalini unutmadan sorayım, türkiye topraklarında yaz tatillerinde geldiği memleketi dışında herhangi bir yerde top oynamış mı?

klüp kariyeri:

95 - 98 Westfalia 04 Gelsenkirchen

98 - 99 Teutonia Schalke-Nord

99 - 00 Falke Gelsenkirchen

00 - 05 Rot-Weiss Essen

05 - 08 Schalke O4

08 - Werder Bremen

Şimdi de milli takımlar kariyeri:

06 - 07 Almanya u19

07 Almanya u21

09 Almanya

pazar günü oynayacağı dünya kupası finalini de sayarsak 16 kere a milli, 16 kere 21 yaş altı milli, 11 kere de 19 yaş altı milli olmuş alman formasıyla.

BİZİM futbolcumuzmuş. heeeeaaaassssiktirula.

2 Temmuz 93'te Sivas'ta ne oldu, neden oldu?

2010-07-02T16:16:00.004+03:00

2 temmuz 93'te, sivas'ta yangın başlamadan bir saat önce bir rütbeli ve iki çevik kuvvet görevlisi otele giriyorlar durumu kontrol etmek için.

içeridekilerden serdar soruyor rütbeliye, "biz nası dışarı çıkıcaz?"

rütbeli cevaplıyor; "nası girdiyseniz öyle çıkın orospu çocukları"

Casuals Roma

2010-07-02T16:10:00.003+03:00

Geçmişin Hayaletleri.

Bu Oyunun İçinde Yokuz

2010-06-24T15:18:00.003+03:00

Bu Oyunun İçinde Yokuz…

Uzun yıllardır Fenerbahçe tribününde renktaş olarak yan yana duran Vamos Bien üyeleri olarak beş yıl önce "Hasretinden Yandı Gönlüm" pankartıyla grup olarak davranmaya başlamaya karar verdiğimizde, tek amacımız, Fenerbahçe sevgisine ve tribün kültürünün zenginliğine katkıda bulunmaktı.

O günden beri, beş yıl boyunca, hedefleri doğrultusunda yoğun emek harcayan grubumuz, geçtiğimiz yıl ebedi dostlarımız Grup CK ve ÜNİFEB'le omuz omuza vermek amacıyla Maraton tribününden okul tarafı kale arkası tribününe geçti.

Okul tarafı kale arkasında üç grubumuzun üyeleri arasında kurulan samimi ilişki sonucunda, "endüstriyel futbol" tarafından unutturulmaya çalışılan dostluk,paylaşım, fedakarlık ve dayanışma gibi temel değerler hayata geçirildi ve sezon boyunca bütün Fenerbahçelilerin haklı olarak gurur duyduğu önemli işlere imza atıldı. Bütün rakiplerimizi kıskandıran bir tribün zenginliği yaratıldı.

Bunca yıldır yaratılan onlarca güzelliğe rağmen, üzülerek de olsa, Vamos Bien grubu olarak bugünden itibaren tribün faaliyetlerimizi süresiz olarak askıya aldığımızı bütün renktaşlarımız, kardeşlerimiz ve dostlarımız ile paylaşmak istiyoruz.

Öncelikle,
Geçtiğimiz sezondaki Kayserispor maçı sonrasında çıkan ve aslında yasa uygulayıcılarının gereksiz ve anlamsız müdahalesi sonrasında büyüyen olaylar sonucunda içlerinde grup üyelerimizin de bulunduğu, her üç gruptan, 14 renktaşımız altı ay spor müsabakalarından men ve toplam 24 bin 38 TL para cezası aldılar. Bu cezalar grup üyelerimizin bugüne kadar aldığı ilk ceza değil. Daha öncede bu tür cezalar her üç grubun üyelerine de farklı zamanlarda uygulandı. Kayserispor maçı sonrasında verilen cezaların da tek maçlık bir yanlış anlama ve emniyetin hatalı müdahalesi sonucu gelen cezalar olarak görseydik, daha önceki haksız cezalarla hukuk yoluyla nasıl mücadele ettiysek bu cezalarla da aynı şekilde mücadele eder, gerektiğinde bütün maddi-manevi ağırlığına rağmen cezaları yüklenmekten gocunmazdık. Ancak sezon sonunda yasa uygulayıcılarının yaklaşımlarını ve kulüp yönetimimizin söz konusu yaklaşımlara karşı duyarsızlığını gördüğümüzde bunun artık bir maçlık hata değil tribünlere yönelik genel bir stratejinin parçası olduğunu açık olarak gördük.

Bugün yürürlükte olan ve çeşitli maddeleri daha da ağırlaştırılmaya çalışılan 5149 sayılı “Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesi Yasası” futbol dünyasının gerçeklerinden uzak, tribün kültürünü ortadan kaldırmak isteyen, tek taraflı hazırlanmış bir yasadır. Öznel kriterlerle, canın istediğinin suçlandığı, suçlanan kişinin savunma bile yapamadan cezalandırılmasının zeminini oluşturan bu yasa, en basit hukuk ilkelerini bile ayaklar altına alarak taraftarlara yönelik bir tehdit unsuru olarak rahatlıkla kullanılmaktadır.

Ne gariptir ki, çıkış manifestosunda sporun her tür şiddete alet edilmesine karşı çıkan ve bu konudaki hassasiyetini defalarca ispatlamış olan grubumuzun üyeleri, aleyhlerinde hiçbir delil olmadığı halde, bütün kamera görüntülerinde ve binlerce seyircinin gözünün önünde onlarca emniyet görevlisi tarafından şiddete maruz bırakıldıkları görüldükleri halde bir spor müsabakasında “şiddet uyguladıkları” iddiasıyla ceza alabilmektedir.

Buna karşılık,
Üç grubun yaptığı her güzel işi sahiplenip, kulübün resmi organlarında övünerek paylaşan, stadımızın duvarlarına yapılan güzel işlerin resimlerini asan Fenerbahçe yönetimi ise, ne yazık ki, temel hukuk kurallarına ve ilkelerine aykırı biçimde, savunma hakkı bile tanınmayan renktaşlarımızın yanında olmak yerine, sessizliğini koruma hatta haksızlığı yapanlara "teşekkür etme" yolunu seçmiştir.

Yönetimimize çok iyi bildikleri bir gerçeği tekrar hatırlatmak isteriz: Futbolun gerçek ruhunu oluşturan sayısı arttırılmış seyirci kalabalığı ya da "bindirilmiş kıtalar" değil, coşkulu tribünlerdir. Tribünler taraftarın sadece maç seyretmek için oturduğu alanlar değildir. Taraftar için tribünler, coşkunun, şenliğin, şamatanın, mizahın, yaratıcılığın, hüznün, hayal kırıklarının beraberce yaşandığı toplumsal alanlardır. Taraftarın duygusallığa dayalı bu sevgisi bugün “endüstriyel futbol” sisteminin sözcüleri tarafından “fanatizm” adı altında “suç biliminin” kavramlarıyla değerlendirilmekte, cezalandırılması gereken bir suç gibi gösterilmektedir. Parayla ölçülemeyen bu değerler, hakim piyasa sistemi tarafından "suçlanarak" dışlanmak istenmektedir. Gündelik yaşantımızın başka alanlarında da gözlemlediğimiz bir yöntemle, futbolun tümüyle bir piyasa, paranın konuştuğu alana dönüştürülmesi projesi ile sert polisiye güvenlik önlemleri beraberce geliştirilmektedir.

Fenerbahçe tribünleri bugün endüstriyel futbolun savunucuları ve sporda şiddeti önleme yasasının uygulayıcıları tarafından bir laboratuar olarak kullanılmaktadır. “Fanatizm” damgası altında, “karşılıksız sevgi”sini yaşayanlara yönelik açık bir savaş yürütülmektedir. Bu savaş ister farkında olsun ister olmasın, tribünlerimizdeki bütün taraftar gruplarını hedef almıştır. Bu tek taraflı savaşın temel amacı tribünlerin çok sesliliğini, çok renkliliğini ortadan kaldırıp; “endüstriyel futbol”ca makbul görülen, tüketmekten başka bir özelliği olmayan, piyasa kurallarına göre hareket eden, tek tip, sevgisiz, "sadece harcadığı paranın hesabını soran", bir seyirci profilini oluşturmaktır. Taraftar grupları ise anti-demokratik, hukukun en temel ilkelerine bile aykırı olan yasayla pasifize edilip, "havuç-sopa" yöntemleriyle, yönetim ve yasa uygulayıcıların sözlerinin dışına çıkmayan "uslu çocuklara" dönüştürülmek istenmektedir.
Fenerbahçe tribünlerinde başlatılan bu deneyim başarılı olursa dalga dalga diğer tribünlere de yayılacaktır. Bugünden hangi renge sevdalı olursa olsun bütün tribün emekçilerine söyleyecek tek lafımız var: " Anlatılan senin gelecekteki hikayendir!"

Ve son olarak,
Fenerbahçe tribünleri olarak dayanışmadan yoksun ve grup çıkarlarını genel tribün çıkarlarının önüne koyan bir yaklaşımla hikayenin sonunu getirmek mümkün görünmemektedir. Her geçen gün kendi içini yiyerek parça parça bir yok oluşa doğru gidilmektedir. Geçmiş deneyimlerin ışığında yaşananlar sanki tarihin tekerrürü gibidir. Birlikte davranabilme yeteneğinin gelişmesi gereken yerde ve anda tam tersi refleksler devreye girmektedir. Bu gidişin sonu bizim gideceğimiz yol değildir.

Aldığımız karar mücadeleden kaçma anlamına gelmemektedir. Sadece taşların yerlerinin sürekli değiştiği böyle bir oyunda yer almayacağımızı ifade ediyoruz. Biz böyle bir oyunda kimsenin oynayacağı bir piyon değiliz. Karşılıksız sevenler için, eğer birlik ve dayanışma yoksa, böyle bir oyunda galip gelmenin imkanı olmadığını biliyoruz.

Bu kararı alırken geride bıraktığımız süre içinde Fenerbahçe tribünleri adına olumlu, güzel ve önemli işlere imza atmanın vicdan rahatlığını yaşıyoruz.

Evlatlarına en büyük miras olarak Fenerbahçe sevgisini bırakacak olan grup üyelerimiz, bağlayıcı karar olmaksızın bundan sonra da, bireysel olarak Fenerbahçe’mizin yanında olacaklardır.

Faaliyet gösterdiğimiz sürece her zaman yanımızda olan bütün tribün gruplarımıza ve taraftarlarımıza teşekkür ederiz.

Saygılarımızla,

VAMOS BİEN

24.06.2010

Özgür Filistin, Özgür Taraftar!

2010-06-03T13:11:00.005+03:00

israilin devlet terörü kan dökmeye devam etti yine. bu sefer de bir yardım gemisine, kendi suları olmayan kara deryalarda saldırarak insanları öldürdüler. gemidekilerin dünyaya bakış açıları savunamayacağımız bi noktada olsa da insanlık onurumuz için öncelikle dediğimiz cümleyi tekrarladık bir daha "mesele politika değil, mesele yaşam!"

fenerbahçe - efes pilsen final serisinin son maçı olmasını dilediğimiz maçtan önce (ki son maçı da oldu hakikaten) sanal mesajlajma alanlarında yahut telefon görüşmeleriyle "ne yapsak, ne etsek?", "şunu yazsak mı?", "bez var mı, boya var mı?", "şudur budur,lelelel" derken bir anda şimşek çaktı beyinlerde: "KARA DERYALAR FENERLE AYDINLANIR, KANLA DEĞİL". Aha dedik, işte budur hacı, dijital baskı olsun, hafta içi bez bul, boya bul, adam bul, maçtan bir gün önce paniğe kapılmayalım. masrafı zaten belki daha az dijital baskının. neyse bunlar teferruat.

çarşamba öğlene doğru pankart teslim alındı matbaadan. sorduk alan arkadaşa telefonda; "nasıl yahu pankart?", "valla" dedi "moruk şahane olmuş, pimapen borusu gibi duruyor". salona ulaştık, vamos bien adına -galiba- salona katılım rekoru kırdık 30 civarı kişiyle. bu 30 kişinin 10 tanesinin de aramıza yeni katılmış olması grubumuz adına güzel bir gelişme, kalıcı olmaları ümidiyle.

maç öncesi otoparkta gergin (ataman) bekleyişler yine, saat olmuş 19,37 bu 30 kişinin 10 tanesi (bu 10 kişinin hepsi yeni arkadaşlar değiller) ortalıkta yok ve bir arada değiller. telefon görüşmeleri, "nerde kaldın ulan"lar, küfürler, sigaralar (boş) dönüyor ellerde. neyse 20.10'da son gelen de girdi içeri. ama 3 kişi otoparktayız hala. pankartı balkona sallarız, yukardan tutarsınız basitliğindeki ilk planımız balkonda spor büro, balkonun altında çevik kuvvet kalabalığından dolayı yalan oluyor, diğer kapıları kesiyoruz, böyle garip, mavinin en çirkin, en küfür tonu dolu ortalıkta. pankart arkadaşın minibüsünün altına yattı, dinlendi bu sürede.

her kapıyı kesmeler, arada gelen telefonlar;

- oğlum neredesiniz girsenize maça?!

- dostum, ben televizyondan izliyorum maçı, pankartı neden açmadınız?

- 20 sayı fark attık ilk çeyrekte!

ve saire, ve saire...

devre arasına az bir süre kala akla şahane bir fikir geliyor, bu fikri bulan "kabilenin en zekisi" ödülünü kazandı ama maç sonunda bu ödülü haketmediğini muazzam dansıyla kanıtladı ya, o başka mesele.

ulaşıyoruz telefondan;

- hacı pankartı senin çantayla sokalım, sende basın kartı var aramazlar seni, içeride çantayı alırız senden.

- kemküm, tiriviri, ıvır zıvır.

- sokarız hacı her türlü.

- tamam ulan, geliyorum.

yayın aracının yanına yanaşıp maç izlemeler, siz giremediniz mi maça soruları, yoo biletimiz var ama girmedik cevapları, siz galiba manyaksınız bakışları yayın aracından derken geliyor kapıdan yarelel yarelel. sallıyoruz pankartı çantaya, katlaya katlaya. biz de devre arasında mavinin en çirkin, en küfür tonuyla ufak bir gerginlik yaşayarak giriyoruz içeri, arkadaşlar soruyor: "nerede kaldınız, pankart nerede?".

çanta geliyor, devreden önce "nerede açsak", "nasıl tutsak" (özgür tutsak diyesim geldi bir anda), "müdahale olursa şöyle yapıyoruz" derken olduğumuz yerde pankartı açtık, etrafımızdaki insanlar pankartı sahiplendi görüşleriyle ki bu da gurur verici bir noktaydı, diğer arkadaşlardan pek ses çıkmasa da.

ne demiştik dur bakayım;

ÖZGÜR FİLİSTİN, ÖZGÜR TARAFTAR!

Bütün Devletler Katildir

2010-06-01T04:12:00.003+03:00

Nasıl ki kürt kardeşlerimizin katlinden türkler değil de T.C. sorumluysa, filistinli kardeşlerimizin katlinden de yahudiler değil İsrail Devleti sorumludur. Dinler ve devletler yok edilmeden ne orta doğuya ne de dünyaya asla huzur gelmeyecek.

dövizde yazan şu: "Ben yahudiyim ve israillilerin filistinlileri öldürmeyi bırakmasını istiyorum".

Bütün dinlerin yaşam alanlarında büyük çelişkileri var, israillilerin "vaad edilen topraklar" diyerek duvar ördükleri, kan döktükleri topraklara onları yönlendiren musa 10 emir'de "ÖLDÜRMEYECEKSİN" dememiş miydi? bütün dinlerin fason olduğu görüşüm bakidir, belirtmek istediğim dini inancının arkasına saklanan herkesin yalancı olduğudur.

Özgür bir dünya için, DİNSİZ, DEVLETSİZ, BAĞIMSIZ ORTA DOĞU!

Ya Basta (Yeter Artık): Adalet İstiyoruz Hemen…

2010-05-27T11:28:00.004+03:00

Kombine alın diyorsunuz, alıyoruz.

Her yıl çıkan formalardan alın diyorsunuz, alıyoruz.

Fenerium ürünleri tüketin diyorsunuz, tüketiyoruz.

Destek verin diyorsunuz, biz zaten hep destek tam destek diyoruz.

Karşılıksız sevgimizi ifade edebilmek için günlerce emeklerimizi seferber ediyoruz, ailemizden, sevdiklerimizden, çocuklarımızdan, gündelik yaşantımızdan çaldığımız zamanları sadece sarı-lacivert renk aşkına harcıyoruz.
Kurumsallaştık diyorsunuz, daha önce işten atmış olduğunuz anonsçunun yerine adam almadığınız için “kurumsal skandal” yaşayıp, hiçbir taraftarın katlanamayacağı “sanal şampiyonluk sevincini” bize yaşatıyorsunuz.

Bizi deplasmanda yalnız bırakmayın diyorsunuz. Evimizin, ailemizin bütçesinden kestiğimiz anormal bilet fiyatlarını ödeyerek geliyoruz. Gittiğimiz yerde emniyet güçlerinin her tür aşağılamasıyla karşılaşıyoruz. Olur bunlar diyorsunuz.

Trabzonspor maçında, hiçbir şekilde taraftardan kaynaklanmayan skandallar sonucunda olaylar çıkıyor, sarı-lacivert taraftarların payına biber gazı, cop ve aşağılama düşüyor. Sonra, yönetimimizin olayın baş aktörü emniyet güçlerine “resmi” teşekkürünü okuyoruz, “resmi” sitemizden.

Artık yeter.

Halkın takımı Fenerbahçe kimliğini, Fenerbahçe taraftarının duruşunu törpülüyorsunuz farkında mısınız?

Gözaltına alınan ve tutuklanan renktaşlarımızın oradaki 51.990 kişiden ne farkı var?

İstediğiniz transferi yapın, istediğiniz branşta şampiyonluğa oynayın, taraftarınız ile gönül bağı koparsa halkın takımı Fenerbahçe artık aynı “büyük” Fenerbahçe olur mu?

Fenerbahçe taraftarının şu an gönül bağında tutuklanan o 7 renktaşımız var.

Tutuklanan 7 renktaşımız derhal serbest bırakılmalıdır. Küfürleriyle, biber gazı ve coplarıyla olayı alevlendirenlerin görüntüleri de incelenmelidir. Esas suçlunun ortaya çıkmadığı yerde taraftar tek suçlu ilan edilemez.

Söylediklerinin tersini yapanlarla, sözünün arkasında olanlar herkes tarafından artık biliniyor.
Sadece ADALET istiyoruz.

Her şeyin farkındayız, konuşulacak günü bekliyoruz.

Antalyada düştüler, antalyada çıkacaklar!

2010-05-25T14:27:00.006+03:00

bank asyaya çıkmak için antalyada oynanacak olan playofflar bugün başlıyor, kura şu şekilde;

ads - tki tavşanlı linyit maçının galibi t. karadeniz - çorumspor maçının galibiyle, eyüpspor - iskenderun dç maçının galibi de tokatspor - tt maçının galibiyle eşleşecek. playoff maçlarını yerel kanallar, finali trt yayınlayacak. ads'nin maçları maç saatlerinde kanal a'nın web sitesi üzerinden izlenebilir. haydi şimşekler!

Antifa Tribünler 7

2010-05-22T20:12:00.002+03:00

Livorno - Brigate Autonome Livornesi

1001 Türlü Ruh Hali

2010-05-21T01:04:00.008+03:00

pazar gecesinin üstünden günler geçti ve kafamı toparladım sayılır. kısmen.

tribünün içinden o an yaşananları kendi klavyemle yazayım artık ben de.

günler evvelinden başladık bayram gününe hazırlanmaya. vamos bien olarak kendi bayraklarımızı, pankartlarımızı boyarken bir yandan, bir kısmımız da stadın içinde koreografi için koşturuyordu. dönüşümlü olarak idare ediyorduk ve her yere yetişiyorduk.

pankart işi dışında farklı ve önemli organizasyonlar için yine yoldaşlarımız ellerinden geleni yapmaya çalışıyorlardı.

cumartesi gecesi olduğunda stad organizasyonları bitmişti, vamos bayrakları da bitti sayılırdı artık. sabah erkenden buluşmaya söz verip ayrıldık parktan.

pazar sabahı erkenden düştük yoğurtçunun yollarına, cepte kahverengi ayakkabı boyası, ayakta siyah spor ayakkabı (deri değil). su börekli, çaylı, simitli zengin bir açık büfenin ardından kendini tam pansiyon tribüncü olarak adlandıran kişiler basket sahasına hücum etti midelerin şişkinliğiyle. maça katılmayan kişilerin tezahüratları sayesinde taraftarın oyuna müdahalesinin ne kadar etkili olduğunu oyunun diğer noktasından onayladık biz de. özellikle bacaklara ve boylara yapılan göndermeli tezahüratlar çok ateşleyici roller oynadı.

terledik, yorulduk, biralandık.

vamos tişörtleri, lefter formaları, serie a atkıları çimenlere yayılmış besteleriyle müşteri çekiyorlardı.

"forma elliye,

tişört onbeşe,

atkı beleşe,

vamos biende."

etrafımız gittikçe kalabalıklaşıyor, adını bilmediğim insanlarla şarap paylaşıyor, neşeleniyorduk. derken 6 aydır çirkin yeşil üniformalar içinde, uzakta, insani olmayan görevlerle mesul arkadaşımızın artık sivil bir şekilde parka geldiği haberi geldi. e kafalar patlatıldı hemen ve ona da bir beste yapıldı derhal.

ufak ufak stada yollandık sonra, bayraklar sopalarına takıldı. marsilya'ya tebrikler, st. pauli'ye iyi şanslar dileyen pankartlarımızı kaldırdık dayanışmayla. kartonları havaya kaldırdığımızda emeğimizin karşılığını aldığımızı önce (her zaman olduğu gibi) patlayan flaşlardan anladık. ardından stad ekranında gördük görüntüyü ve bastık çığlığı. BUNU DA YAPTIK ULAN!

maç başladı, karaborsa münferitleri düşürdüler alt çenelerini, yaklaşık iki parmaklık açık bir alan bıraktılar alt ve üst dudaklar arasında ve muhtemelen pazartesi sabahına kadar o ağız formu değişmedi. tribünler kötü ve tatsızdı. maç sonu yaşanan rezaletse, tanımsızdı gerçekten. hele o mikrofondan "çevik kuvvet göreve" sesini duyduktan sonra alev aldı işte ortalık. önce polis tekmeleri, biber gazları, ardından polise fırlatılan meşaleler, yakılan koltuklar.

stad dışına çıkıldığında hemen hemen aynı görüntü devam ediyordu. parka gittik. suskun, kırgın, üzgün, isyankar ve daha bir çok ilginç duygu.

manik depresyon.

Ankaranın taşına bak!

2010-05-08T23:31:00.001+03:00

Ankaranın taştır yolu,
Her tarafı asker dolu.

Antifa Ultras @ 1 Mayıs 2010 Taksim

2010-05-02T15:20:00.002+03:00

Mayıs bir bir bir - şampiyonluk geliyor!

2010-05-02T02:41:00.002+03:00

Direne Direne Kazanıyoruz!

2010-04-28T13:48:00.006+03:00

gündüz maçları daha bir old school demiştim. özellikle uefa'nın sahur maçlarına sinir olan birisi olarak da ayrı bir sempatim var gündüz maçlarına. yılda ortalama 3-4 gündüz maçı oynuyoruz, onların da zaten çoğu çok uzak ve çok soğuk şehirlerdeki maçlar oluyor. güneşli bir günde, şehiriçinde yapacağımız deplasman inceden bir "chelsea - west ham" tadı veriyordu bünyelere. onlar forever blowing bubbles diyordu, biz ise haklıyız kazanacağız!

sabah erkenden atladık vapura semtten. şansımıza yeni vapurlardan gelmiş, uzay gemisi gibi bu da, yarım saat tuvalet arıyorum aşağıda.

geçiyoruz karşıya, karaköyden bir vesait daha ve taksimdeyiz. tramvay durağında Muhalif Gençlik Hareketi'nin eylemi var, alkışlarımızla destek oluyoruz yanlarından geçerken. Direne direne kazanacağız!

Galatasaray Lisesi'nin önünde toplanmış diğer gruplar da, yanlarına ekleniyoruz ve alkolümüzü tedarik ediyoruz etraftan. Ecnebistanda yapılan gündüz maçlarının bir sebebi de insanların alkol tüketimini engellemek, ama türkiyede her şey farklı işliyor, biliyorsun.

ilerliyoruz stada doğru ufak ufak. 850 polis noktasından geçtikten sonra giriyoruz stada sonunda. pankart asılıyor, yerler alınıyor. daha maça 1,5 saat var, e napalım? Musa Çözen'le, beşiktaşla dalga geçiyoruz. Semtin bir yerlerinde fenerbahçe otobüsü görünüyor alkışlıyoruz, seviniyoruz çokonat getiren babayı görmüş gibi.

Maçtan önce ritüel; futbolcular çağrılıyor, beşiktaşla bi ilişkisi olan parmak kaldırsın diyoruz, selçuk kaldırıyor parmakları gevrek gevrek gülerek. ardından volkan.

maç başlıyor, susmuyoruz. stadın akustiği muazzam, ufak bi tribün olmasına rağmen tıklım tıklım dolu ve bağıran bi kitle var. inletiyoruz semti.

75inci dakikada bekir'in golü geliyor, özetlerden görüyorum yine golü ve gol sevincini. Gol geldiği gibi arkamdaki bıyıklı gırtlağıma öyle bir kenetleniyor ki, nefes almak için adamın kolunu zorla açıyorum.

Direne direne kazanıyoruz kaç haftadır olduğu gibi. Karaköye inerken "dik kaldırım"da ayran yüklenmesi yapıyoruz. Vapur iskelesinde şarkılarımızı söylüyoruz ve biniyoruz. Geçiyoruz kıça, pankartımız şehri selamlıyor, şehir bizi.

İstenmeyen Olaylar İstiyoruz

2010-04-27T13:44:00.003+03:00

Cumartesi günü oynanan Aris - Panathinaikos kupa finali maçında pana'nın 1-0 galip gelerek kupayı almasının ardından çıkan tribünler arası çatışmalar. fosforlu yelek giyen ibişlerin de pana'lı holiganlar olduğu söyleniyor. tribünlerde görmek istediğimiz olaylar.

Çıkıyoruz Şimdi Yola

2010-04-25T09:02:00.003+03:00

gündüz maçları sanki daha bi old school, daha bi çocuksu.

Casual Taksi

2010-04-21T04:30:00.008+03:00

beşiktaş maçı oynandı pazar günü. derbi maçı mı? tanım olarak baktığımızda tabi ki bir derbi maçı ama tanım olarak baktığımızda ibb'ye veya kasımpaşa'ya karşı oynanan maçlar da derbi sayılıyor. nitelik olarak bi derbi maçı mıydı beşiktaş maçı bunu laf ebeliği yapmayı sevenler konuşsun. bizim derdimiz tribün.

evvelden kafaları yormaya başladık koreografi için. ne de olsa eskişehirli ibişin dediği gibi "profesyonel bi şirketiz" ve en iyisini yapmak zorundayız. mesaimize başladık haftasonundan bi kaç gün evvel, bezlere şablonlar çizildi, fırçalar sürüldü, bezler filelere dikildi, provalar yapıldı. ve artık maça hazırlanmak için kafalar kırılmaya başlandı kadıköye uzak semtlerden birinde.

pazar sabahı bi önceki geceden kalma baş ağrıları, mide yanmaları, boğaz acımaları yüzünden bünyeleri korku sardı inceden. sıcak ve alkolsüz içeceklerle bunları bastırmaya çalışıp düştük yollara. taksinin bile casual'ini (korsan olanını paşam) tuttuk metrobüse gitmek için. şuydu buydu derken vardık parkımızdaki noktamıza. pankartlar asılmış basket sahasının tellerine, -münferit veya değil- insanlar gelip fotoğraf çektiriyor pankartlarla.

nasıl koymuştu değil mi aykut kocaman?

kalabalığın, biraların ve havanın güzelliğinden midir nedir millet yayılmış çimenlere, bi piknik kafaları. sanki akşama beşiktaş maçı yok gibi. maçtan bahseden yok pek. e milleti inceden havaya sokalım diyerekten giriyoruz bestelere. hava ayaz da değil gerçi ama siyah şort üstü beyaz, kadıköyde. evet beşiktaş.

erkenden tribünde olmak lazım bugün. hem koreografi için, hem de bloğumuzu tutmak için. omuz omuza verdiğimizde yanımdaki adamın sigara içip maç izlememesi için.

geçiyoruz görev yerlerimize. ipin ucunda, tribünün tepesinde makara işindeyiz. yanımda çocuğuyla maça gelmiş bi adam var, laflıyoruz biraz. o bize duyduğu sevgiyi saygıyı anlatıyor tribün için yaptıklarımızdan ötürü. ben de oğlunu ilk defa maça getirdiğini duyuyorum. bi çok çocuktan farklı olarak "kim gol atar" soruma değişik bi cevap verip "gökhan gönül" diyor. alex demediği için şaşırıyorum, vamos bien takvimlerinden veriyorum baba oğula.

koreografiyi de kazasız belasız hallettik, e hadi gidek bloğumuza. sanal blok/g değil ha, c blok. eski açık!

dakika daha bir diyor hakkı, alex diyor. lan ne ara attın? neler oldu?

beşiktaş tribünü ise bizim tribünün tam tersi gibi, afyon çarşı ve unibjk dışında pankart yok sanki. neden pankart getirmediler bilmiyorum. ya da kapıdan mı geçmedi pankartları? sonuçta fenerbahçe - beşiktaş maçında deplasman tribününde de pankartların dolması gerekirdi.

tribündeki "fener! bahçe! fenerbahçe oley!" ve "fener gol gol gol! şampiyonluk geliyor!" histerileri kesinlikle tribünde yaşanılması gereken anlardı.

maç esnasında çeşitli ve karşılıklı çirkinlikler oldu / olmuş. ama pek sevgili fenerasyon! ve fenerli medya! (bu tanımlamaları hala kullanıyolar ya?!) ne tellonun yumruğunu ne de bobonun tribünlere hırsla fırlattığı nesneyi görmüyorlar. ki ben 90 dakika süren maçların maksimum 15-16 dakikasını gören bi kişi olarak bu iki sahneyi de gördüm. bi de çukubaş varmış tribünde açılan. ona ise diyecek pek laf yok, yakışıklı çıkmış.

bi de şu melodi tanıdık gelecektir bazılarına, zeki müren'in bu şarkısı pek bilinmez ama ben bir metal pank olduğum halde pek severim bu şarkıyı da melodiyi de.

Antifa Tribünler 6

2010-04-09T16:57:00.004+03:00

Levadiakos - Barbarians

http://levadeiakosgate1.blogspot.com/

Kayseri maçı ardından hala A.C.A.B.!

2010-04-05T17:17:00.004+03:00

Tamam kayseriyi çok kritik bir maçta yendik, şampiyonluk adım adım geliyor, vs. Bayan voleybol takımımız şampiyonlar ligi finalinde 3-2 kaybederek -ve bu sezon ilk defa kaybederek- şampiyonlar ligi ikincisi oldu.

Futbol maçının bitimine kısa bir süre kala, bulunduğumuz tribünden şu gördüğünüz pankart açıldı. Bir gün öncesinde gece yarısında karar alınıp yapılmış bir pankart. Aşağı kısımda bulunan keyfine pek düşkün, çekirdekçi ve karaktersiz bir kaç kişi maçı göremediklerini iddia ederek sette pankartı tutan arkadaşlara küfrederek pankartı çekiştiriyorlar. Ama bu seyirciler 3-4 sıra aşağı inmeyi akıl edemiyor ne hikmetse. Aşağı inen unifebli bir yoldaşımıza saldırmalarıyla olaylar patlak veriyor. Biz de arkadaşımızı o saldıran çekirdekçilerin elinden kurtarma amacıyla aşağı iniyoruz ama nedense bir anda kollarımızı sıkı sıkı kavrayan parlak yelekli karaktersizlerle karşılaşıyoruz.

Kendi mabedimizde, kendi evimizde, kendi stadımızda bize bu müdaheleyi edecek cesareti ve gücü nereden buluyorlar onu sorgulamak lazım. Stadda binlerin, medya aracılığıyla milyonların gözü önünde yıllardır oyunu yönlendirdiğimiz tribünlerde neden darp ediliyoruz? Neden onurumuz kırılıyor?

Bu fitili ateşleyen çekirdekçi düzenbazlar da “a.c.a.b.”a yıllardır gurur duydukları koreografilerin, pankartların kimin elinden çıktığını biliyor mu?

Bizim ruhumuz onyıllardır bu stadda. Sizin ise ne ruhunuz var, ne de kişiliğiniz.

İngiliz skinhead oi grubu 4 skins'i belki bilen vardır, tarihte A.C.A.B. diye bir şarkı yapan ilk grup onlar. Ne demişler bu şarkının bir kısmında bakalım;

Aynasızlar geldi ve dediler ki senin derdin ne?

Artık neler yapabileceğimizi gördüler

Bir baktım bir hücredeyim

Bütün dostlarım da benimle birlikte.

Antifa Tribünler 5

2010-03-31T17:04:00.003+03:00

Larissa - Monsters Gate 1

http://www.monsters-larissa.gr/site_eng/

Biletsiz bir taraftarın samiyen yolu

2010-03-30T03:08:00.007+03:00

26 mart tarih,
günlerden cuma,
saat sabah 7,
etraftaki dostlarımızı, abilerimizi, yoldaşlarımızı selamlayıp ekleniyoruz sıranın bir noktasına. "90 liralık bilete göre bu sıra kalabalık mı, değil mi?" sorusu soruluyor defalarca.

değil hacı değil! 150 lira da olsa 1 hafta aç gezilir, yenilmez içilmez alınır o bilet. ya da başka bir şekilde o stada girilir. maç fenerimin maçı sonuçta, hem de malum takıma karşı.

9.30 gibi geliyor a.c.a.b. (eysieybi diye okuyunca kafiyesini de yapıyor cümle.) geldiği gibi ortamı geriyor tabi (eysieybi!). sıranın ortasından tutup tutup geriye atıyor atkılı, polarlı insanları. kumaş ceketliler, gömlekliler sabit yerlerinde, icabında daha öne de gidiyorlar. yerimde kalmak için direnirken alttan tekmeleri geçiriyor kahverengi ceketli, beyaz kazaklı domuz. evet maç günü de saha içerisinde elinde telsizle geziyordu.
"sen yetkili bi abiye benziyosun"
tekmeler yerimi bozmuyor ama dilini ağzının içinde katlayıp da yumruğunu kaldırınca gerilmemek için çıkmak durumunda kalıyorum sıradan. zaten bir diğeri de kolumdan çekiştiriyor. ayrıntılarla çok da uzatmanın anlamı yok. az kişiyle girdiğimiz sıradan yarımız ancak biletle ayrılıyor.

cumartesi günü telefonlarla, msn yazışmalarıyla son durumlar kontrol ediyor. kimde bilet var, kaç biletsiz var, kaç kişi maça gelmeyi düşünüyor vs derken bir bakmışız;

28 mart olmuş
öğlen saatlerinde salı pazarında toplanmış gençler.
biz ise yoğurtçu parkının her zaman bulunduğumuzdan biraz daha farklı bir noktasındayız. çaylar, simitler yenilip içiliyor.
- abi sende bilet var mı?
- yoo.
- gelcen mi maça?
- kısmet.

ya da

- sen bilet aldın mı?
- almadım.
- karaborsa mı kovalıycan?
- yok ki o kadar para.
- gelcen mi maça?
- gelirim heralde.
- nası gircen?
- kısmet.

o masada oturanların yarısından çoğu biletsiz. karaborsa fiyatları soruşturuluyor ama bir kişinin de gidip karaborsa aldığı yok.

e hadi ufaktan ilerleyelim o zaman.

iniyoruz rıhtıma, şöhretler'de bir yemek molası. (bu cümlenin karşılığında bir ay boyunca ücretsiz yiyeceğim şöhretlerden)

"yağmur çiseliyor, korkarak, yavaş sesle bir ihanet konuşması gibi."

3 dolmuşa doluyoruz, istikamet fulya yokuşu. yol boyunca şöförlerin birbirleriyle atışmaları, bizim şöförle atışmamız, yanlış sokakta mıyız, sağdan mı soldan mı, sağaaaa solaaaa sesleriyle varıyoruz benzincinin önüne.
bilet yok hala çoğumuzda.
polis yokuşun başını çevirmiş, bileti olmayan geçemez diyor. NO PASARAN öyle olmaz hacı, geçeriz biz.
geçtik netekim. o bitmeyen, eşek öldüren, göbek çatlatan yokuş bitiyor, yetişiyoruz kalabalığın sonuna. tezahüratlar başlamış, bizse nefesimizi denklemeye çalışıyoruz önce. e geldik merdivenlere.

- hacı sende vardı çeşitli biletler versene onları ne olur ne olmaz.
- al moruk.

"yağmur çiseliyor, beyaz ve çıplak mürted ayaklarının ıslak ve karanlık toprağın üstünde koşması gibi."

ceplerde çeşitli maçların çeşitli biletleri. rasgele diyerek yükleniyoruz turnikelere. turnikelerden bi tanesinin demirleri esnedi, patladı patlıycak. hoooop polis dağıtıyor. orada envai çeşit biletle giren giriyor. diğer gişe sağlam, orada biletler kontrol ediliyor. cepte yok yasal bilet. neyse koyuyorum kaynağımı giriyorum diğer sıraya. hüoop vüüooop işlemiyor. herkes kaynağını koyacak, samiyene giriyoruz paşam, tiyatroya değil.
telefon geliyor, aç açabilirsen bu kalabalıkta telefonu. ellerimi bile hareket ettirmek o kadar zor ki. bi kaç sefer çaldıktan sonra açıyorum.

- moruk benim bileti yırtmadılar ben içerdeyim, gişenin hemen orada bekliyorum seni, benimkiyle girersin, anlatırsın polislere.
- tamam kanka, sağolasın.

gişeye geliyoruz, sağım solum önüm arkam acab.

- biletin nerde?
- abi arkadaşta, bak ordan gösteriyor. siz demin sırayı dağıtırken benim bilet onda kaldı alamadım, o girdi içeri, ben kaldım.

yer mi polis, biri sağımdan biri solumdan çekiyor. vücut sabit, ceketin kolları uzuyor yanlara doğru, sıradakilerden ve polisten yediğim küfrün haddi hesabı yok bu arada. polislerden biri gazı alıp tipimden ötürü benim bariz suçlu olduğumu ifade ediyor. gişedeki arkadaş amirle konuşuyor.

- abi o arkadaş kendini ifade edemez, sen bi yardımcı olsana.

kurtarıyorum kendimi domuzların elinden, geçtim lan gişeyi, harbiden geçtim!

artık blogun sol kanadında "play"e bastınız mı duyacağınız şarkı dilimde, "TIME TO PLAY THE GAME!"
gerisi malum, 40 metreden bırakıp gidiyoruz.

stada izimizi bırakıyoruz, staddan hatıramızı alıyoruz ve stadı terkediyoruz 10 gibi.

ve hala,

"Yağmur çiseliyor. Gecenin geç ve yıldızsız bir saatidir. Ve yağmurda ıslanan yapraksız bir dalda sallanan şeyhimin çırılçıplak etidir."

Tarihte Bugün - 29 Mart

2010-03-29T19:16:00.000+03:00

Armand Robin öldü 1961
Armand Robin öldü. Fransız şair, çevirmen, anarşist.

Dokuz anarşist boğularak öldürüldü 1943
İspanya: faşist askeri darbete karşı çıkan "Juventudes libertarias" (Anarşist gençlik) adlı yeraltı grubunun dokuz üyesi tutuklandı ve "Modelo" hapishanesinde boğularak öldürüldü. Franko diktatörlüğünün ilk yıllarında onbinlercesinin karşılaştığı yada karşılaşacağına benzer bir yazgıydı bu.

Mary Wollstonecraft, William Godwin ile evlendi 1797
Hamile olan Mary Wollstonecraft romancı/anarşist/siyaset teorisyeni William Godwin ile evlendi. Ağustos ayında, kızı Mary'nin doğumundan 11 gün sonra öldü. Kızı Mary ise ("Anarşinin Maskesi"nin yazarı) şair Percy Bysshe Shelley ile evlenecek ve Frankenstein romanını yazacaktı.

haa bir de geleneksel "dalga geçme haftası" başladı bugün.

Koyduk Mu?!

2010-03-29T01:49:00.001+03:00

Derbi, 22 adamdan oluşan 2 takımın karşılıklı oynadığı ve sonunda FENERBAHÇEnin kazandığı bir olaydır!

Tarihte Bugün - 28 Mart

2010-03-28T11:26:00.002+03:00

Kızgın Tugaylar 1970
İngiltere: Waterloo İstasyonu'nda bir saatli bomba bulundu. Bu, bu yıl içerisinde İngiltere ve Fransa'da düzenlenen saldırılardan bir tanesiydi. Bu saldırıların anarşist 'The Angry Brigade' (kızgın tugaylar) tarafından düzenlendiği iddia edildi.

147 öğretim üyesinin görevlerine döndü 1962
Türkiye'de Ekim 1960'da askeri yönetimce görevlerinden uzaklaştırılan 147 öğretim üyesinin görevlerine dönmelerine olanak sağlayan kanun, TBMM'de kabul edildi.

İspanya'da ateş yayılıyor 1932
İspanya: Madrid'de anarşistler manastırları yakmaya başladı.

İspanya İç Savaşı sona erdi. 1939
Madrid, General Francisco Franco'nun güçlerinin eline düştü. İspanya İç Savaşı sona erdi.

Emma bir kez daha tutuklandı 1915
ABD: "Dünyanın en tehlikeli kadını" anarşist feminist Emma Goldman, doğum kontrolü araçlarının nasıl kullanılacağına dair yaptığı konuşma yüzünden tutuklandı. Emma devlete 100$ ceza ödemek yerine 15 gün hapis yatmayı tercih etti.

Bonnot öldürüldü 1911
Fransa: Bonnot, -anarko eşkiya- yaptığı sevimli soygunlar ve diğer çılgınlıkların üzerinden aylar sonra polis tarafından yakalandı ve öldürüldü. Polise Bonnot'un eylemlerini destekleyen birçok mektup gönderilmiş ve polisle alay edilmişti. Bonnot çetesi işsiz anarşistler tarafından kurulmuş ve içinde bulundukları toplum tarafından çoşkuyla karşılanmıştı.

Ravachol tutuklandı 1892
Fransa: Ravachol, anarşist kamusallaştırıcı ve dinamit uzmanı Paris'te tutuklandı.

Geliyoruz Ulan!

2010-03-28T02:05:00.001+02:00

cimbombomun piçlerine dar edelim bu tribünü
haydi bastır fenerbahçe peşindeyiz biz her türlü

Tarihte Bugün - 27 Mart

2010-03-27T21:39:00.002+02:00

Zindanlar yıkılsın 1993
Almanya: Alman Kızıl Ordu (RAF) eylemcileri inşaatı yeni biten yüksek teknolojili bir hapishaneyi tahrip ettiler.

THKP 3 İngiliz teknisyeni kaçırdı 1972
Türkiye Halk Kurtuluş Partisi- Cephesi lideri Mahir Çayan ve arkadaşları Ünye Radar Üssü'nden 3 İngiliz teknisyeni kaçırdı.

Miguel Arcangel Roscigna tutuklandı 1931
Uruguay: Arjantinli kamulaştırma eylemcisi, anarşist Miguel Arcangel Roscigna Uruguay'da tutuklandı. Roscigna demirci ustası olduktan sonra anarko sendikalizmden şiddet içeren ekonomik eylemlere, tutsakların kaçmasına yardım etmeye uzanan bir çizgi izledi. Yakalanıp, Arjantin polisine teslim edildiği günden sonra gören olmadı.

Enel Hak 922
Irak: Hallacı Mansur (Ebu Abdullah Hüseyin b. Mansur el Beyzavi el Hallac) Muktedir'in buyruğu üzerine Bağdat'ta işkence edildikten sonra asılarak idam edildi..

..Git
Gökyüzüne çık
Göreceğin
Orada duran
Sensin
Enel hak...

(Zuğaşi Berepe - İgzas albümünden Enel Hak şarkısından)

Antifa Tribünler 4

2010-03-27T17:51:00.006+02:00

Iraklis Thessaloniki - Gate 10

http://www.iraklis-g10.gr/

Tarihte Bugün - 26 Mart

2010-03-26T19:10:00.001+02:00

Brezilya Anarşist Kongresi 1959
Brezilya: Tüm ülkeden militanların katılduğı Anarşist Kongre 26 - 29 Mart tarihleri arasında Itaim, San Paulo'da toplandı. Kongreye sürgünde bulunan İtalyan ve İspanyol anarşistlerde katıldı. Kongrede, Sosyal Kültürel merkezlerin yeniden aktif hale gelmesi ve Free World (özgür dünya) yayın evinin kurulması dahil 10 konu tartışıldı.

Yambol Katliamı 1923
Bulgaristan: Yambol'da hükümetin halkı silahsızlandırılmasını protesto eden anarşistlerin üzerine ordu ateş açtı. Konuşmacı Atanas Stoitchev yaralanırken, 30 anarşist katledildi. Diğerleri Yambol'daki kışlada katledilmeye devam edildi. Katliamın ardından anarşistler yeraltına çekilmek zorunda kaldı.

Albert Guigui-Theral doğdu 1903
Cezayir: Albert Guigui-Theral (1903-1982), başkent Cezayir'de doğdu. Militan anarşist, sendikalist ve 2. dünya savaşında partizan.

Jacques Doubinsky doğdu 1889
Rusya: Jacques Doubinsky (1889-1959) doğdu. Genç bir işçi militanken 1918'de Ukrayna'da yükselen köylü hareketine katılarak, Makhnovist güçlerle birlikte savaştı. Birçok yayında yer aldı ve Bulgar mültecilerine yardım etti.

Georges Cochon doğdu 1879
Georges Cochon (1879-1959) Chartres, Fransa'da doğdu. Duvar ressamı, anarşist ve "Kiracılar Federasyonu"nun genel sekreteri.

Raymond Callemin doğdu 1890
İllegal / anarşist Bonnot çetesi üyesi Raymond Callemin doğdu. Callemin 1913'de giyotinle idam edildi.

Atkını takma dedin galiba?!

2010-03-26T01:46:00.005+02:00

Pazar günü gideceğimiz galatasaray deplasmanı için fenerbahçe resmi sitesinde bir açıklama yapılmış. diyor ki; "karşılaşmayı izleyecek olan taraftarlarımız, kesinlikle münferit olarak maçı izlemeye gideceklerdir. Biletleriyle maçı izlemeye gidecek taraftarlarımız, kesinlikle bozuk para, çakmak, yanıcı ve parlayıcı yasa dışı maddelerin yanı sıra, yüz maskesi, atkı, kaşkol gibi kıyafetleri üzerlerinde bulundurmayacaktır."

Klüp acaba ülkede pek varolmayan "casual stili"ni mi oluşturmaya çalışıyor ufak ufak?

casual stili ile ilgili bi yazı yazmayı düşünüyodum zaten, klüp de bunu fişekleyen açıklamayı yaptı sağolsun. ama saat olmuş gece 2, bi kaç saat sonra da stadın önüne bilet kuyruğuna eklenicem. pek yazacak halde değilim şu an anlayacağın. ama yazıcam, rahat ol.

Tarihte Bugün - 25 Mart

2010-03-25T17:32:00.002+02:00

Sırbistan, NATO'ya savaş ilan etti 1999
Sırbistan, NATO'ya savaş ilan edip BM'ye bildirince, NATO üyesi Türkiye de bu ülkeyle resmen savaşa girmiş oldu.

Manisalı Gençler Davasında tahliye 1998
Manisalı Gençler Davasında, Yargıtay'ın bozma kararından sonra beş tutuklu genç tahliye edildi. Davada tutuklu sanık kalmadı.

Sedat Caner ve Nokta dergisine dava açıldı 1986
İşkence yaptığını itiraf eden polis memuru Sedat Caner ile bu itirafları yayımlayan 'Nokta' dergisine dava açıldı.

Julia Bertrand öldü 1960
Julia Bertrand (1877-1960) öldü. Fransızca öğretmeni, militan anarşist, feminist ve bağımsız düşünür.

Johannesburg'da tüm siyah politik örgütler feshedildi. 1960
Güney Afrika Johannesburg'da tüm siyah politik örgütler feshedildi.

92.000 kişi sürgün edildi. 1949
Sovyet hükümetinin kararıyla Litvanya, Estonya ve Letonya'dan 92.000 kişi sürgün edildi.

Percy Bysshe Shelley Oxford' dan atıldı 1811
Percy Bysshe Shelley "Tanrıtanımazlığın Gerekliliği" adlı makalesinden dolayı Oxford Üniversitesi'nden atıldı.

Rudolf Rocker doğdu 1873
Amerikan göçmeni anarşist Rudolf Rocker doğdu. Rocker anarko sendikalizmin teorisyenlerinden biri, örgütleyici ve antifaşistti. Yahudi olmayan ama yahudi anarşist hareketini etkileyenlerden biriydi ve ömür boyunca Milly Witcop'un yoldaşıydı.

Yoksulluğumuz Kardeştir Bizim

2010-03-25T14:26:00.006+02:00

Vamos Bien olarak köy okullarına yardım kampanyası düzenlemiştik, bilen bilir. Kasım'da fikir ortaya atıldı, biraz uzun ve sancılı bir sürecin ardından gayet temiz bi şekilde bu işin altından kalktık sanıyorum.

bizzat yardım kampanyasının içinde yer almış ve depolarda koli yapmış bir kişi olarak bi kaç satır yazasım var.

* bu yolda çekilen çile kutsaldı diyeceğim kutsal değerleri olmayan bir kişi olarak ve bu ironi değil.

* merterdeki bütün çocuk mağazalarını usandırdık muhtemelen.

* şu kısa ve fazla yıkıcı yaşantımda bu kadar onurlu ve yapıcı bir işin bir parçası olduğum için vamos biene tekrar teşekkür ediyorum.

Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne
allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar
oynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasında
dünyayı çocuklara verelim
kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi
hiç değilse bir günlüğüne doysunlar
bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı
çocuklar dünyayı alacak elimizden
ölümsüz ağaçlar dikecekler

Nazım Hikmet

şimdi de grubumuzun basın açıklamasını ekleyeyim;

"Vamos Bien grubu olarak düzenlediğimiz Yoksulluğumuz Kardeştir Bizim - Köy Okullarına Yardım Kampanyası'nı başarıyla sonuçlandırdık. Kasım ayından beri sürdürdüğümüz hazırlık aşamasını tamamladıktan sonra 28 Şubat günü yola çıkarak, 1 Mart günü Muş - Sungu - M. Akif Ersoy İ.Ö.O., 2 Mart günü Van - Çaldıran - Yukarı Sağmalı Köyü İ.Ö.O., 3 Mart günü Van - Çaldıran - Toprakseven Köyü İ.Ö.O., 4 Mart günü Ordu - Kabataş - Alankent İ.Ö.O. ve 5 Mart günü de Ordu - Ünye - Pelitliyatak - Çalca İ.Ö.O.'na eşyalarını teslim ettik. Gittiğimiz 5 okulda yaklaşık 1700 öğrenci öğrenim görüyordu. Vamos Bien olarak bu okullardaki ihtiyaç sahibi öğrenci kardeşlerimize ihtiyaçları olan bot, mont, kazak, kırtasiye malzemesi vb. eşyaları temin ederek kendilerine ulaştırdık. Gittiğimiz okullarda eşyaları öğrenci kardeşlerimize teslim ederken tanık olduğumuz öğrenci kardeşlerimizin mutluluğu bizim için en büyük teşekkür oldu. Kampanyamıza katkıda bulunan herkese Vamos Bien grubu olarak teşekkür ederiz."

YoksulluÄ�umuz KardeÅ�tir Bizim
Yükleyen barcodio. - DiÄ�er yaÅ�am ve stil videolarÄ±na göz atÄ±n.

Hadi be dayı be!

2010-03-25T05:03:00.005+02:00

Fenerbahçe 2
Manisaspor 0

maç nasıldı pek bilmiyorum, tribünde olup da pek maç izlemişliğim yok bu zamana kadar. o yüzden tribünden notlar düşelim biraz.

* maç başında en sevdiğimiz rakibimiz galatasaray'ın yakın zamanda ölen eski başkanı özhan canaydın için saygı duruşu yapıldı. bu süre boyunca bütün stadın merhumu alkışlaması önemliydi, ailesine başsağlığı diliyorum.

* maçtan önce manisasporlu oyuncular maraton alt tribünlerine bişeyler attılar, galiba mesir macunuydu, emin değilim.

* nedense boştu tribünler, özellikle ck ve vamos bien ailelerinin büyük kısmı bu maçta yoktu. bu maç YARI FİNAL maçıydı bilmiyorum farkında mısınız. buna da gelmeyecekseniz neye geleceksiniz? haftaiçini bahane etmeyin, maç akşam siz işinizden çıktıktan sonra oynandı. grupların maç seçmeye hakkı olmadığını düşünüyorum.

* karşılıklı tezahüratlarda gayet iyiydi tribün. tvden izleyenler de sesin iyi geldiğini söylüyor.

* özetlerden gördüğüm kadarıyla güiza'ya asist yapan orkun'a bi teşekkür borçluyuz. benzer bir hatayı trabzonspor maçında yapan eski takım arkadaşı emre güngör'den pazar günü tekrar bekliyoruz.

* deivid bangır bangır geri dönüyor.

* emre'nin sakatlanmasına değil, bir fenerbahçeli oyuncunun sakatlanmasına üzülüyorum. gerçekten sakatlandı mı yoksa kolpa mı tartışmaları beni çok ilgilendirmiyor.

* 2 - 0'ı erken bulunca geri kalan - neredeyse - bütün süre boyunca pazar gününe odaklandı tribünler, ayık olun, geliyoruz!

* bikaç maçtır gol yemiyor oluşumuz güzel, lugano'yla bilica birlikte oynayınca hattımız gayet sağlam.

* en son 1983'te alınmış bir kupanın yarı finaliydi bu, tekrar yazmakta fayda var. MAÇ SEÇMEYİN!

* kupa finalinin kapısını araladık (oof bu kadar klişe bi cümle kurduğum için kendimi tokatladım.)

* 27 yıldır türkiye kupası girmemiş müzeye, bugün tribünde bağıranların belki yarısından fazlası görmedi bu kupayı.

* hadi be dayı be, alalım bu sefer kupayı. final dönüşünde boynumuzu büküp içmeyelim yine.

*sen sus sarı çiyan!

Antifa Tribünler 3

2010-03-25T04:47:00.004+02:00

Celtic - Green Brigade

biliyorum, bu rozetlerden birisini bana hediye etmek istiyorsunuz, çekinmeyin, edin!

http://greenbrigade.proboards.com/

Tarihte Bugün - 24 Mart

2010-03-24T16:17:00.002+02:00

ETA ateşkes ilan etti 2006
İspanya'daki ETA örgütü süresiz ve kalıcı ateşkes ilan etti.

Isabel Peron, darbeyle devrildi 1976
Arjantin Devlet Başkanı Isabel Peron, darbeyle devrildi. Jorge Rafael Videla, Emilio Eduardo Massera ve Orlando Ramon Agosti’den oluşan cunta iktidara el koydu, yedi yıllık diktatörlük döneminde 30 bine yakın kişi öldürüldü.

Dario Fo doğdu 1926
1926 - İtalyan oyun yazarı, yapımcısı, yönetmeni, oyuncusu Dario Fo Leggiuno-Sangiamo, İtalya'da dünyaya merhaba dedi.

Ferlinghetti doğdu 1919
1919 - ABD : Şair, yazar, beat, yayıncı ve San Fransisco'da ki City Lights (şehir ışıkları) kitabevinin kurucusu Lawrence Ferlinghetti Yonkers, New York'da doğdu.

R.A.S.H. Football

2010-03-23T23:41:00.007+02:00

rash = red anarchist skinhead / kızıl anarşist dazlak manasına gelen bir skinhead alt kültürü, ve evet skinhead demek sol demektir, antifa demektir. beyinsiz nazi dazlakları için kullanılan kelime bonehead ve onlar skinhead kültüründen bi bok anlamıyorlar.

sonuç olarak "rash football" diye bir olay var. dahke'nin 2006'da çıkmış olan 7. sayısında böyle bir bölüm vardı. immo guitti'ye saygılarımı sunarak alıntılıyorum yazısını;

"futbol her zaman kültürümüzün bir parçası oldu. dünya çevresinde rash öncüleri yaşanılabilen, çalışılabilen ve oyun oynanabilen her yerde daha iyi bir toplum yaratmak isteyenlere karşı savaşıyor. şaşırmamak lazım, çoğumuz futbol kulüpleri ve futbol sahaları ile aktif olarak ilgileniyor. bu bağlamda kendi ligimizde ve kulüplerimizde yüksek sesle bağırmalıyız. faşistlerin işin içine girdiği her yerde onlara karşı savaşmalıyız.

çünkü, uluslararası arenalarda oyunlarımızı organize eden, yönetim ile birlikte sorumluluğu almak isteyen kapitalistler ve faşistler, az önce bahsettiğimizi uyguluyorlar.

rash gönüllüleri, kıtaları aşarak zekalarını paylaşabilirler. açgözlü kulüplere ve kapitalist tuzaklara karşı tecrübelerimizi paylaşabiliriz. futbol alanları propaganda için oldukça harika yerlerdir. konuşlandığımız tribünlerden ırkçılığı ve kapitalizmi yıkmanın vakti geldi. şüphesiz astığımız pankartlar ve bayraklar stadyumlarda binlere, televizyonlarda milyonlara hitap ediyor.

sadece düşmanlarımıza karşı koordine olmayacağız, bunun yanında dünya çevresindeki taraftarlar arasında bir bağ da kurmuş olabileceğiz. kim bilir belki de, saha içinde ve dışında mücadelelerimizi paylaşarak daha efektif sahneler yaratabiliriz. şu bir gerçek ki, çoğumuz asla buluşamadık, buluşamayacağız da... futbol birbirlerimizin daha iyi olabilmesi adına bize yardımcı olacak. şimdi hep beraber kolkola başlangıcın yeridir burası..."

Tarihte Bugün - 23 Mart

2010-03-23T14:15:00.000+02:00

Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri savaşı ilginç bir eylemle protesto etti. "Çıkarsa tezkere, Tayyiip gitsin askere" sloganları atan öğrenciler, iki fakülte binası arasında dev bir "savaşa hayır" pankartı astı. Kendi hazırladıkları Bağdat şehrinin maketi üzerine çiçek yaprakları atan öğrenciler, temsili olarak hazırlanan "petrol şehitleri mezarlığını" ziyaret etti. 2003

Dada Manifestosu 1918
Tristan Tzara İsviçre'de Dada Manifetosu'nu yayınladı.

"Ben beyin düzenleyicilerini ve onların toplumsal örgütlenmelerini imha ediyorum"

IWW duruşması başladı 1918
1918 - ABD: 101 Wobbly'nin (IWW - Industrial Workers of the World - Dünya Endüsrti İşçileri Sendikası üyeleri) duruşması Şikago'da başladı. İşçiler 1. Dünya Savaşı'na karşı yürüttükleri eylemlilikten dolayı casuslukla suçlanıyorlardı.

1917 Eylül'ünde 165 IWW yöneticisi zorunlu askerliğe karşı çıkmak, askerlikten kaçmayı özendirmek, işçi işveren arasındaki uzlaşmazlığı kullanarak insanları tehdit etmek suçundan tutuklandı. Bu yaklaşık beş ay sürdü ve amerikan tarihindeki en uzun ceza duruşması başladı. Sovyet devrimi izleyen "Dünyayı sarsan 10 günün" yazarı John Reed Rusya'dan döner dönmez "The Masses" (Kitleler) dergisinde IWW duruşmalarını yazdı ve "sanıkları" tanımladı:

"Tarihte onlar kadar iz bırakacaklar olacağından şüpheliyim. 101 oduncu, üreten eller, madenciler, editörler... dünyanın zenginliğinin onu o yaratanlara ait olduğuna inananlar... sokaktaki insanlar, patlayıcı taşıyıcıları, çiftçiler, liman işçileri, dünyanın tüm ağır işlerini yapan çocuklar..."

Jüri hepsini suçlu buldu. Haywood 14, wobblye 20 yıl, 33 kişiye 10 yıl ve diğerlerine daha kısa süreler için hapis cezaları verildi. Toplam 2.500.000$ para cezası verildi. IWW mali olarak çökertildi. Haywood kefaletle serbest bırakıldığı an devrimci Rusya'ya kaçtı ve ölümüne kadar 10 yıl boyunca orada kaldı.

Antifa Tribünler 2

2010-03-23T13:58:00.001+02:00

Cadiz - Brigadas Amarillas

http://www.brigadasamarillas.net/

Haydar Haydar

2010-03-22T17:03:00.001+02:00

ar-ı namus şişesini taşa çaldım, kime ne?

Tarihte Bugün - 22 Mart

2010-03-22T16:18:00.001+02:00

Fransa'da hiyerarşik ve ideolojik programsız 22 Mart Hareketi başladı. 1968

"Tam bağımsız ve gerçekten demokratik Türkiye" 1969
Devrimci Milliyetçi Gençlik Kurultayı İstanbul'da toplandı. Kısa adı FKF olan Fikir Kulüpleri Federasyonu lideri Yusuf Küpeli ile Deniz Gezmiş bir manifesto yayımladılar. "Tam bağımsız ve gerçekten demokratik Türkiye" hedefi için mücadele programını açıkladılar.

Gecenin İşçileri 1905
1905 - Fransa: Alexander Marius Jacob'un Amiens'de devam eden davası sonuçlandı. 150 soygun davasıyla yargılanan Alexandre Jacob bir hırsız ve anarşist "Les travailleurs de la nuit" (Gecenin İşçileri) grubunun üyesiydi.

Marius Jacob ve Felix Bour'a ömür boyu hapis cezası verilirken, Gecenin İşçilerinden 14 kişiye 5 ile 20 yıl arasında değişen hapis cezaları verildi. 7 kişi ise serbest bırakıldı.

Alexandre Jacob 13 yaşında Hint Okyanusu'nda bir korsan gemisinde çalışırken anarko eşkiyalığı kendisine model aldı. 16 yaşına geldiğinde tanınan bir patlayıcı uzmanı haline gelmişti. 20 yaşına geldiğinde yönetici sınıfın evlerini ve kiliselerini soyan usta bir hırsızdı.

Hapishaneden kaçtıktan sonra suçlarının yetersiz olduğuna karar verdi ve anarşist yoldaşlarıyla "les Travaillers de la Nuit" (gecenin işçileri) adını verdikleri çeteyi kurdu. Çetenin kurduğu güvenli evler, kooperatiflerden oluşan ağa ve yan örgütlenmelerine 100'e yakın insan katıldı.

Elbette, kendileri kadar anarşistlere de yardım ettiler.

Antifa Tribünler 1

2010-03-22T15:34:00.008+02:00

AEK - ORIGINAL 21

http://www.original21.com/

Bildiğini Yap! Kendin Yap!

2010-03-22T03:52:00.016+02:00

Galatasaray maçına az bir zaman kaldı malum. ortalık yine gerildikçe geriliyor "qtm ve fenerasyon(?!)" tarafından. bugün oynanan trabzonspor - galatasaray maçında kaç tane çıkarılmayan kart, yanlış düdük vs. vardı gören görmüştür. hadi ben tarafım, haliyle taraflı gözle bakıyorum, ya komşular? elle müdahele edildiğini görüp oyunu durduruyorsan bu hamlenin cezası olan sarı kartı da vermen gerekmez mi? ağzınızdan düşürmediğiniz KURALLAR bunu gerektirmez mi? anti-otoriter ve kural karşıtı bir insanın bu soruları sorması, bu sebeplerden kuralları savunması olması doğru mu? neyse, amacım ts - gs maçı üzerinden hakemler veya gs oyuncularının düzenbazlıkları / çakallıkları üzerine yazmak değil.

girizgaha pankartın çıkış noktasını belirtmek için giriştim ama biraz dallanıp budaklandı. kısaca bir daha girizgah yapayım. ulan keita!

galatasaray maçına az bir zaman kala vamos bien forumunda çok sevdiğim bir abimizin bir cümlesi önce orta kapı demirbaşlarından plaki'in dikkatini çekiyor. sonra sanal alem üzerinden paslaşmalar;

"hacım bunun pankartı nasıl olur sence?"
"bence olur ya, yapak mı bu akşam?"
"var mı bezimiz, boyamız?"
"olması lazım 8 metrelik, boya da var"
"e iyi akşam 8'de parkta görüşürüz o zaman"
"tamamdır moruk"

cümlede yazan şu: "Gönül senden tek şey diler; bildiğini yap, bildiklerini unutmasınlar". fenerbahçenin bildiği malum: "galibiyet." nerede olursa olsun, hangi rakibe karşı olursa olsun, yapılması gereken ve en iyi bilinen şey galibiyet. rakip galatasaray olduğu zaman yapılması gerekense hem qtm'ye, hem fenerasyon'a (?!) hem de galatasaraya karşı galip gelmek. Bunların unutturulmaması da bir diğer bildiğimiz. e bu mesajı river plate görünümlü gazayıntapspor karşısında eski açığın setinden sallandırmak amacımız.

akşam 8'i geçiyor buluşmamız haliyle. 9'a doğru yoğurtçu parkı'nda, basketbol sahasının orta çizgisine seriyoruz ozaliti. üstüne bez. onun da üstüne bira kutuları, taşlar. boyalar karılıyor, fırçalar sokuluyor kaplara ve vira!

"bastığın yere dikkat et, pankart diye geçme tanı" diyerekten dikkatli olalım mesajları peşi sıra fırçalar vuruluyor beze.

ellerini bu fırçalara ilk kez sürenler çabuk alışıyorlar mesaiye, keyif alarak yardırıyorlar.

gece durgun, gece sakin. pankartın yattığı yerden kurumaya niyeti yok pek. tutuyoruz uçlarından sallıyoruz artık.

yorgunluk vuruyor yüzlere, pek ses çıkmıyor kurutma esnasında. herkes emeğinin karşılığını ertesi gün tribünde görebilme derdinde.

saat 24.00 civarı stad güvenliklerine teslim ediyoruz pankartı.

ertesi gün stada girdiğimizde stadda yok pankart, anlaşılan görevliler unutmuş pankartı depoda. neyse diyoruz, sağlık olsun. galatasaray maçının ardından kayseri var içeride ne de olsa. onlar da sarı kırmızı. galatasaray maçında gelecek galibiyet şampiyonluk habercisi olacaktır nasılsa. e bu pankart da o kayseri maçında açılır, "şampiyonluğu unutma hacı" mesajı verir o zaman diyoruz. hocamız öyle güzel bi laf yazmış ki, her türlü teşvik eder takımı. tabi takım tribüne geldiğinde pankartı okursa.

neyse, önce pazar günü gelsin. gerisi elbet gelecektir!

sonradan gelen ekleme, çarşamba günkü kupa yarı final maçında manisa karşısında açacağız bu pankartı, o zaman ilk hedefini yine vuracak.

Tarihte Bugün - 21 Mart

2010-03-21T23:45:00.003+02:00

Newroz
Newroz piroz be! Yaşasın newroz!

Dünya Irk Ayrımıyla Mücadele Günü

Rodezya'da beyaz ırkın egemenliği sona erdi 1978
Rodezya'da beyaz ırkın egemenliği sona erdi, üç siyah bakan göreve başladı.

Alkatraz kapatıldı. 1963
Alkatraz Hapishanesi kapatıldı.

Rumca yayın 1941
Ankara radyosu yeniden Rumca yayına başladı.

Iron Column silahlanma kararı aldı 1937
1937 - İspanya: Anarşist Iron Column (demir sütün) grubu kendilerini dağıtmak ya da silahlanmak kararı almak için toplandı. Sonuç silahlanma kararıydı.

Dersim İsyani 1937
Tunceli'de Dersim İsyanı başladı.

Tarihte Bugün - 20 Mart

2010-03-20T14:30:00.004+02:00

Çad da isyan 2006
Çad'ın doğusunda 150'den fazla Çad askeri, isyancılar tarafından öldürüldü.

ABD Irak a girdi 2003
Irak Savaşı: ABD - Irak arasındaki ilk çarpışmalar başladı.

Tokyo' da metroya sarin gazı. 1995
Tokyo metrosuna düzenlenen sarin gazı saldırısında 12 kişi öldü, 1300 kişi yaralandı.

Rohatinde SS katliami 1942
Alman SS birlikleri, batı Ukrayna'nın Rohatin kentinde 600'ü çocuk 3.000 Yahudiyi bir gün içinde öldürdüler.

Zgierz de SS katliamı 1942
Naziler Polonya'nın Zgierz kentinde 100 Polonyalıyı bir çalışma kampından alıp öldürdüler.

İlk Nazi toplama kampı açıldı 1933
Naziler'in ilk toplama kampı Münih yakınlarında açıldı.

Türk Kadını Dershanesi açıldı 1918
Türk Kadını Dershanesi açıldı. Dershanede yabancı dil, Türkçe ve müzik dersleri ile konferanslar verildi.

Martha M. Place elektrikli sandalyede idam edilen ilk kadın oldu. 1899
Sing Sing Hapishanesi'nde Martha M. Place elektrikli sandalyede idam edilen ilk kadın oldu.

Agustin Gomez-Arcos Paris'te öldü 1998
1998 -Fransa: Agustin Gomez-Arcos (İspanyol anarşist, gey,romancı) (1939-1998) Paris'te kanserden öldü, .

Agustin Franco öncesi dönemi anlatan romanlarıyla tanınıyordu: L'agneau carnivore (1975), Maria Republica (1976), Ana non (1977), L'enfant pain (1983), Un oiseau brûlé vif (1984).

Tarihte Bugün - 19 Mart

2010-03-19T14:20:00.001+02:00

Erdal Eren'e ölüm cezası 1981
Ankara'da bir inzibat erini öldürme iddiasıyla yargılanan Erdal Eren ölüm cezasına çarptırıldı. Eren'in infazı 18 yaşından küçük olduğuna ilişkin kemik raporu nedeniyle de tartışmalara yol açtı.

Savaşa Hayır 2007
New York'ta "United for Peace and Justice" örgütünün düzenlediği "Savaşa Hayır" yürüyüşüne onbinlerce kişi katıldı.

Başbakanlık Tezkeresi TBMM'ye sunuldu. 2003
Türk Silahlı Kuvvetleri'nin Kuzey Irak'a gönderilmesi, Türk hava sahasının yabancı silahlı kuvvetlerin hava unsurlarına 6 ay süreyle açılmasına ilişkin Başbakanlık Tezkeresi TBMM'ye sunuldu.

Fethullah Gülen' e soruşturma 1999
Ankara DGM Başsavcılığı, Fethullah Gülen hakkında, anayasal düzeni değiştirmeye çalıştığı gerekçesiyle soruşturma açtı.

Metin Göktepe cinayetine polis beraati 1998
Gazeteci Metin Göktepe'nin öldürülmesi davasında, beş polis, kastı aşan zor kullanarak ölüme sebebiyet verme suçundan 7 yıl 6'şar ay hapis cezasına çarptırıldı, altı polis beraat etti.

Nötron Bombasına protesto 1978
Hollanda'nın Amsterdam kentinde 50 bin kişi nötron bombasını protesto için yürüdü.

MOBESE kameraları tarafından yapılan süresiz "gözaltı"na karşı gerçekleştirilen NOBESE etkinliğinde, eyleme destek olan bir kişi "parmaklarından birini MOBESE kamerasına göstermek suretiyle kamu düzenini bozmak" suçlamasıyla gözaltına alındı. 2006

Fenerbahçe - Middlesex Wanderers '39

2010-03-18T16:51:00.015+02:00

11 haziran 1939'da oynanmış bir karşılaşma. oyunu middlesex wanderers 2-0 kazanmış. kaledeki cihat arman ama diğer oyunculardan emin değilim, yaşı tutan varsa (yaşı tutanlar da blog takip ediyor sanki şefik abi!) ya da az çok tahminleri olan varsa not düşerlerse sevinirim. tabi ki 1939 kadrosuna ulaşmak çok kolay internet üzerinden ama gidip de yalan yanlış isim yazmayım şimdi ben. neyse böyle bir maçmış efendim.

Tarihte Bugün - 18 Mart

2010-03-18T14:50:00.003+02:00

G.A.C. de siyahlara eşit vatandaşlık hakkı tanındı 1992
Güney Afrika Cumhuriyeti'nde siyahlara eşit vatandaşlık hakkı tanıyan, Devlet Başkanı De Klerk tarafından planlanan anayasal reform tasarısı halk oylamasıyla kabul edildi.

Almanya'nın yeniden birleşmesi: 1990
Alman Demokratik Cumhuriyeti'nin yaptığı seçimlerden sonra, Alman Demokratik Cumhuriyeti ve Almanya Federal Cumhuriyeti birleşti.

50.000'e yakın hükümlünün tahliye işlemleri başlatıldı. 1986
Kenan Evren, Ceza İnfaz Yasası'ndaki değişiklikleri onayladı ve 50.000'e yakın hükümlünün tahliye işlemleri başlatıldı.

Sıne bombalandı 1979
İran ordu güçleri, Doğu Irak’ın Sıne kentini bombaladı. Bomardımanda 400’den fazla sivil hayatını katbetti.

Zülfikar Ali Butto ölüm cezasına çarptırıldı. 1974
Pakistan'ın devrik devlet başkanı Zülfikar Ali Butto, muhaliflerinden birine suikast düzenlettiği iddiasıyla ölüm cezasına çarptırıldı.

Mümtaz Sosyal gözaltında 1971
Mümtaz Soysal, Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı'nca gözaltına alınıp tutuklandı.

NATO kuruldu. 1949

İşçi ve denizciler öldürülüyor 1921
Sovyetler Birliği: Kronştad'ın düşmesinden sonra binlerce işçi ve denizci öldürüldü veya tutuklandı.

Bolşevikler ise Kronştad'da yürüttükleri katliamı gözardı ederek Paris Komününün yıl dönümünü kutluyorlar.

Paris Komünü kuruldu 1871
Paris Komünü kuruldu. Fransa-Prusya savaşında Fransa'nın teslim olması üzerine Paris halkı ayaklanarak hükümeti devirdi. Paris Belediyesinin hükümranlığını ilan etti. Kansız bir devrimle kurulan yeni yönetim emekçilere dayanarak 72 gün ayakta kaldı. Komün işçilerin özyönetimi için ilk gerçek tecrübe oldu.

Bir Silah Olarak Gazete

2010-03-18T04:16:00.011+02:00

Tabi ki basılı yayın büyük bir silahtır. Kitapçıda çalıştığım bir dönemde çocuk kitaplarının arasına nasıl propagandalar sıkıştırıldığını, ilkokul çağındaki çocuklara hangi okulların nasıl kitaplar tavsiye ettiklerini görmem 451 fahrenhayt'ta alev alan maddenin ne kadar yönlendirici olduğunu daha farklı gözlerle görmeme sebep oldu.

Bu yazıda milliyet gazetesinin fenerbahçe düşmanlığını, taraf'ın kafası karışık neo-liberal hallerini yahut bulvar gazetesinin bahsettiği dürüm tır açan komşu kızını konu etmiyorum.

Vurdu mu kıran, gerçekten silah olan bir gazeteyi yazacağım. Gazetenin ne olduğunun önemi yok ama pazar günü gazeteler kalınlaştığı için (kağıt ereksiyonu?) onlar daha faydalı olacaktır bu silahın yapımında.

"Girizgahı yaptım şefik abi, gel yaz!"

Millwall Brick (Millwall tuğlası) adı verilen bu bükülmüş gazetenin ortaya çıkış hikayesi şöyle; 1960'ların sonlarında İngiltere'de tavan yapmış olan holigan terörüne (bu da ne demekse artık, medya ağzı kullandım refik!) önlem almak isteyen polis (a.c.a.b. olarak adlandırmak daha makuldur bizim cenahta) taraftarların üzerinde silah olarak kullanılabilecek ne varsa, artık kalem mi olur, anahtarlık mı olur, doc martens botlar mı olur, el koymaya başlayınca Millwall'un leşleri bu silahı keşfeder. Ne de olsa sadece gazete!

The Guardian / Financial Times gibi her zaman kalın olan gazeteler bu iş için gayet uygunlardı. Ama gel zaman git zaman polis (a.c.a.b.) bu işçi sınıfı dazlaklarının ellerinde kelebek gibi duran (at ve kelebek göndermesi yaptım refik!) bu gazetelerden kıllanır. Haliyle günlük basit gazeteleri (artık akşam mı olur, posta mı olur) dürmeye başlar bu gençler.

"Gelişme kısmı da tamam hocam, böyle yazılıyodu dimi kompozisyon?"

Sıra geldi bu gazeteyi nasıl düreceğimizi öğrenmeye. Gazeteyi açıyoruz önce tamamen, orta sayfada bira reklamı varsa gidip bira alıyoruz, ha zaten biramız varsa daha evvelden, yudumluyoruz onu. Dürüyoruz gazeteyi bi güzel, rulo yapıyoruz da diyebilir lahmacun yemeyen arkadaşlar. Tamamen dürdükten sonra ortadan ikiye katlıyoruz bunu. Ve mika kadar sert bir gazete tomarı oluyor elimizde. (İçimdeki gereksiz şakacı hemen cem yılmaz'ın "burada yapılmışı var" şakasını hatırlıyor)

Islak havlu, yaş odun terimlerine alışkın kişilerin hoşuna gidecek bir detay vereyim hemen. Bu gazeteyi bükmeden önce hafif ıslatırsanız kağıdı daha da ağırlaştırıp daha sert bir silah elde edebilirsiniz.

Gazetenin ucuna ip / bağcık takarak bunu fırlatılır bir silah haline getirmeniz de gayet mümkün. Ya da iki ucunu bantlayıp sağlamlaştırabilirsiniz.

Bu silahla surattaki kemiklerin hemen hemen hepsi kırılabilir. Ona göre kullanacağınız zaman dikkatli olun. Tabi en güzel yanı da ceketinizin cebinde bükülmüş bir cumhuriyet bulundurmak size hem karizma olarak, hem de güç olarak oldukça getiri sağlayacaktır. FRP ağzıyla +4 karizma, +9 güç, +9 çeviklik diyelim.

Bunu arkadaşlarınızın üzerinde denemeyin.

Neydi o kitabın adı yahu?

Gazete asla sadece gazete değildir!

Çarşı Alçakgönüllülüğe Karşı: “Narsistik Kişilik Bozukluğu” ve Tezahürleri

2010-03-17T18:09:00.002+02:00

7 Mart Pazar günü oynanan Fenerbahçe-Antalyaspor maçının başında, Fenerbahçe taraftarının MHK ve Fırat Aydınus’a yönelik kırmızı kart protestosu, Beşiktaşlı internet sitelerinde yayınlanan bir görselle bambaşka bir tartışma başlattı.

“Tarihi biz yaparız siz tekrar edersiniz” temasıyla yayınlanan görselde kırmızı kart protestosunun ilk defa İnönü’de yapıldığı, Fenerbahçe taraftarının ise en hafif deyimle bu eylemi tekrar ettiği öne sürülüyordu.

Masa başı araştırmalarıyla ünlü “güzide” medyamız ise, her zaman olduğu gibi, “Çarşı’dan Fenerbahçe taraftarına gönderme” başlığını kullanarak büyük bir iştahla bu görseli haberleştirdi.

Beşiktaş taraftarının, Mazhar-Fuat-Özkan’ın ünlü şarkısındaki “Sen neymişsin be ağbi” tadındaki ruh hali bilmediğimiz bir şey değil de, bu durumun giderek tıbbi açıdan sorunlu bir hale geldiğini söylemekte, rakip de olsak, bir dost olarak görevimiz. Psikolojide “narsistik kişilik bozukluğu” olarak adlandırılan bu rahatsızlık tarihi kendisiyle başlatmak, kendini mükemmel görmek ve yaptıklarının en iyi ve ilk olduğunu sürekli vurgulamak biçiminde belirti veriyor. Tıp kitaplarına göre, bu tip kişiler dikkati üzerlerine toplamak için tiyatromsu krizler yaratabilirler, tedavi edilmedikleri takdirde gerçeklerle yüz yüze gelince aşağılayıcı ve saldırgan olabilirler.
Son “kırmızı kart” protesto eyleminden sonra, ortada kendileri ile ilgili hiçbir şey yokken Beşiktaş taraftar sitelerinin olayın odağına yine kendilerini yerleştirmeye çalışıp, tiyatromsu rol çalma tavırlarıyla ortaya çıkmaları, ne yazık ki bu kişilik bozukluğunun bünyeye iyice yerleştiğini gösteriyor.

Fenerbahçe taraftar gruplarının, MHK ve Fırat Aydınus’a karşı organize ettikleri “kırmızı kart protesto” eylemi bir orijinallik arayışının ürünü değildir. Süper ligde oynanan maçlarda, hatalı ve çiftte standartta dayalı hakem kararlarına dikkat çekmek için yapılan eylemde kullanılan “kırmızı kartlar”, futbol maçlarından siyasal eylemlere kadar dünyanın pek çok yerinde, uzun zamandır kullanılmaktadır ve kendileri açısıdan üzgünüz ama Beşiktaşlı taraftarların icadı değildir. Mesela yaklaşık 11 yıl önce Stoke taraftarlarının 5000 kırmızı kartla yaptıkları protesto her halde İnönü tribünlerinden öğrenilmemişti? Derby County taraftarları kırmızı kart protestosunu Beşiktaş’lı taraftarlardan mı almıştı ya da 2000’li yıllar boyunca birçok tribünde yapılan ırkçılığa karşı kırmızı kart protesto eylemine Beşiktaş tribünleri mi esin kaynağı olmuştu? Bu Beşiktaş tribünleri ne etkiliymiş ki Çin’de bile onları örnek almışlar; Pekin’de futbolda şiddete karşı eylemlerde kırmızı kartlar kullanıldı. Tıpkı ülkemizde çeşitli sendikalardan partilere, Trabzonspor taraftarlarından türban eylemlerine kadar birçok yerde kullanıldığı gibi. Ne kötü değil mi, meğer tarih Beşiktaş tribünleriyle başlamıyormuş.

Dünyadaki kırmızı kart eylemlerini tribündeki her taraftar bilir de bir tek “narsistik” Beşiktaş taraftar siteleri bu eylemi ilk kendilerinin yaptığını düşünür. 4-6 yaş grubundaki çocukların yaptığı kavganın bir benzerini bu sitelerde bulmak mümkündür: “hepimiz kaka yapıyoruz ama benimkinde inci var” ya da “ben senden daha uzağa işedim gördün mü?” türü 4-6 yaş grubunda gülümsemeyle karşılanan bu iddialar, ergenlik çağından sonra devam ederse “narsistik kişilik bozukluğu”nun en önemli belirtisi olarak kabul ediliyor.

Beşiktaşlı taraftarlara biraz itidal tavsiye ediyoruz. Bırakınız yaptığınız iyi bir şey varsa başkaları övsünler. Eğer bu biçimde devam ederlerse, bir rakibimizin “öğrenilmiş çaresizlik” örneği olmasından sonra, kendilerinin de önümüzdeki senelerde yapılacak üniversite seçme sınavlarında “narsistik kişilik bozukluğununun” örneği olarak sunulmaları kaçınılmaz gibi gözüküyor.

VAMOS BIEN

Tarihte Bugün - 17 Mart

2010-03-17T13:01:00.007+02:00

Kronştad Düştü.
Sovyetler Birliği: Troçki'nin komutasında Kızıl Ordu direnişteki Kronştad'ı ele geçirdi.

Uganda'da köktendinci katolik "Tanrının On Emrinin Yeniden Tesisi" tarikatının 600 üyesi topluca intihar etti. 2000

Jules Sellenet Öldü.
Fransa: Fransız militan, antimilitarist, anarko-sendikalist Francis Boudoux adıyla bilinen Jules Sellenet (1881 - 1941) öldü. Sellenet, İspanya Devrimi sırasında Durruti Birliği'nde yer almıştı.

New York'ta Aziz Patrick Günü kutlamalarına katılan bir grup İrlandalı eşcinselle birlikte yürüyen, kentin siyah belediye başkanı, büyük tepki çekti. Olayı aktaran Richard Goldstein, beyaz heteroseksüel sistemin bu ikili tehdidi hemen sezip protesto ettiğini, ama okullu kızların onlara gülerek bakıp el salladığını görünce aklına bir blues şarkısından şu sözlerin geldiğini söylüyor: "Erkekler bilmez ama küçük kızlar anlarlar." 1994

bahsi geçen şarkı da budur, howlin wolf - back door man

Link

Milli Takım Taktikleri

2010-03-17T05:34:00.002+02:00

- İngiliz Planı; rüzgara göre forvetin pozisyonu değişebilir.

- Fransız Planı; bütün ihtimalleri denerler, Hass.. gol atmayı unuttular.

- Alman Planı; radikal, verimli, durdurulamaz. (topun hızı saatte 297 km'yi bulabilir)

- İtalyan Planı; demir gibi savunma, ortasahada küçük fikirler, forvete pas ve penaltı.

- Brezilya Planı; yorum yok.

- Türk Planı; Not: Kırmızı top değil, hakemdir.

- Rus Planı; Muahahaha.

- Hollandalı Planı; evde otur ve televizyonda diğerlerini seyret!

Gençlerbirliği Deplase

2010-03-17T03:56:00.006+02:00

manisa yolunun aksine hiç alkolsüz kalınmayan bir deplasman oldu ilginç bi şekilde. 2 sıradan birinde muhakkak bi şişe zulası vardı. tabi bal kaymak zulası daimi olan abimizi ayrı tutuyorum bu güruhtan.

yolculuğun en güzel anı (ck 5-2 yenilmiş olsa da) 1907 gençlik - cefakar kanaryalar beton saha maçıydı. beton saha tribünü ve muhabbeti güzeldi. bi an gençlik tribünlerinden yükselen "sallasana sallasana mendilini, vamos bien kurtarsana kardeşini" bestesini sigara içerek savuşturduk. maç izlemek bizim kitabımızda olmadığından pek ilgi göstermedik sahaya.
stada giriş çok dağınık, kopuk olduğundan tribün vamos bien açısından biraz sıkıntılıydı. ikinci yarı gibi biz de performansımızı düzelttik ama maç. of.

dönüşte de polisin bekletmesi ve alınan haberler oldukça can sıkıcıydı ki, yeni bir şişe daha açıldı. burada uyanık bir arkadaşın çakal planı olmasa daha uzun bi süre sıkılmaya devam edecektik belki, deri ceketli haydutlar gibi basıp geçtik sınırdan. dönüş yolu da besteler, boş muhabbetler, saçmalamalar üzerine kurulu baya boş ve eğlenceli bir orta kapı eğlencesiydi. rahatsız olanlar varsa bi sonraki sefer onlar da katılsınlar, gülümseyeceklerini taahhüt ediyoruz.

ha bi de bütün bu olayların arasında oynanan bir maç var ki, ondan hiç bahsedesim yok. zaten çok da fikrim yok sahadaki oyun hakkında. top görsem bomba diye karakola bırakırım, orada patlayacağı umuduyla.

ODTÜ Bilinçsiz Anarşist Futbol Ligi

2010-03-16T22:21:00.002+02:00

Soylu kişi başkalarıyla hırs yarıştırmaktan kaçınır.
Konfiçyüs

Bölüm I

Giriş

1990ların başında ODTÜ, ünlü Öğrenci Derneği geleneğinin son günlerini yaşıyordu. İktidar hırsı, binlerce devrimci öğrenci potansiyeli olan ODTÜde derneği kopuş noktasına getirmişti. O zamanlar postmodernizm hayatlarımızın içine girmemişti ve ortamda iki kutup vardı: Devrimciler ve karşı-devrimciler. Ama bu demek değildi ki farklı fraksiyonların insanları biraraya gelsin, devrimci dayanışma doruğa ulaşsın. Ne yazık ki devrimcilik anlayışı o zamanlarda 70lerin ünlü çatık kaş teorisini doğrularcasına gülmeyi-eğlenmeyi, top oynamayı ve diğer fraksiyonların insanlarıyla görüşmeyi yasaklıyordu. Devrimci fraksiyonlar futbol kitlelerin afyonudur şiarını benimsiyor ve özellikle futbol topu gördükleri zaman sanki farklı bir fraksiyondan birini görmüş gibi kaçıyorlardı. Devrimci dayanışmaya inanan biz saf anarşistlerin ise tek amacı sol fraksiyonların futbolla barışmasını sağlamak ve futbolun izin verilse aslında sadece futbol olduğunu görmelerini sağlamaktı. Bu isteğimizi 1996 yılında rektörlüğün o yıla kadar top oynadığımız baraka önü toprak sahasını çimlendirmesiyle gerçekleştirebileceğimizi nereden bilebilirdik ki?

(Baraka önü top sahası)

Aslında işin komik yanı, ünlü karşı devrimci rektörümüzün orayı çimlendirme nedeninin bize futbol oynatmamak olduğunu öğrenmemizdi. Tabii sahanın ortasına dikilen ağaçların da bize engel teşkil edeceğini düşünmüş olması işin trajik tarafı. Biz kadim futbolseverler ve mahalle futbolu tutkunları o ağaçları elbette ki doğal savunma oyuncuları olarak düşünüp, futbol zekamızın gelişimine yapacağı katkıları kısa zamanda hesaplayıp sayın rektöre teşekkürlerimizi çoktan sunmuştuk bile.
Daha önce sözünü ettiğim gibi o zamanlar hayatımızda politika vardı ve postmodernitenin oldukça uzağındaydık. Rektör sürekli görevlileri gönderiyor ve orasının top sahası olmadığı konusunda bizleri uyarıyordu. Bizim yanıtlarımız ise bazen sert bazense ölümcüldü. Bir keresinde bizi uyarmak için sahanın ortasına gelen görevlinin: hocam çimlere basmak yasak yaklaşımına, güzel bir dostumuzun verdiği hazırcevap hala kulağımdadır: Peki bunu bize söyleyen sen, şu anda havada mı yürüyorsun? Adamın gerçekten de çimlere bastığını farkedip utanarak çıkışı ve bizim kahkalarımız uzunca bir süre rahatsız edilmemize neden oldu. Son gelen görevlilere de dilerse rektörü çağırabileceğini (tabii izleyici olarak) çünkü burada turnuva düzenleyeceğimizi söylememiz tartışmalara son noktayı koymuştu. 1996 Bahar Şenliğinde Fraksiyonlar Arası Futbol Turnuvasını düzenlerken bir geleneği de başlatmanın haklı gururunu yaşıyor gibiydik.

1996 FAFTU
Katılım beklediğimizden de fazla oldu. Bir iki malum görüş dışında hemen hemen her görüşten takım vardı. Turnuvayı Amelo (biz) ve Yıldızyumruk Spor organize etmişti. Maçlara ne yazık ki hakemler koyduk ve elenen takımdan oyuncu almayı serbest bıraktık. Finali Yıldızyumruk ve Sol Blok oynadı, maç 8-5 Yıldızyumruk'un üstünlüğüyle biterken gollerden 5'i iki takımın da birer tane almış olduğu iki Amelo oyuncusundan geldi (finalde oynanyan takımların oyuncularından biri girişte göz altına alındığından okula girememişti). Anarşitler olarak solcuların takımlarında oynamak bizleri asla rahatsız etmedi; çünkü devrimci dayanışmaya inanan insanlardık.

1997 Tupac Amaru Futbol Turnuvası
Bir sonraki yıl turnuvayı Amelo düzenlemişti, o yıl Peru'daki Japon Elçiliğinin Tupac Amaru gerillalarınca işgal edilmesi gündemdeydi. Kontragerillanın yaptığı baskında Tupac Amaru gerillalarını öldürürken gerillaların futbol oynadığı ve o yüzden gafil avlandıkları ortaya çıkmıştı. Bu trajedinin anısına bütün maçlardan önce devrimciler hep birlikte: "Tupac Amaru: Presente-Tupac Amaru: Burada!" diye topluca haykırıyordu. O yıl katılım daha fazlaydı ve taraftarlar takımlarını desteklemek için yerlerini alıyor ve takımları gol atınca bağlı olduğu fraksyonun ünlü sloganlarını atıyordu (Örneğin: Sol Blok: Yaşasın Devrim ve Sosyalizm! derken, Yıldızyumruk: Tek yol devrim!, Amelo: Amelo! Unido! Jamas sera Vencido! vs.)
Bu turnuva tüm zamanların belki de en güzel turnuvasıydı, hakemlerin görev almasına karşın (genelde Amelodan ve Yıldızyumruktan) çoğu maç neredeyse hakemsiz gibi oynanmış, maçlar tam bir centilmenlik havasında geçmiş, birbirinden hoşlanmayan fraksiyonların insanları bile dostça ve mertçe mücadeleler sergilemişlerdir. Hatta Karapanterler-Solblok üçlü final maçında oyuncular maçı Amelo'ların yönetmesini istemiş ama şaibe olabilir diyerek, tüm ısrarlara karşın, Amelo bunu reddetmiştir. Çünkü İlk iki turu rahat geçen Amelo üçlü finalde Solbloka 4-2 yenilmişti; ama Karapanterleri 6-1 yenince, düğüm maçı olan Solblok-Karapanterler maçı şampiyonu belirleyecekti. Maç Karapanterler'in lehine 8-5 sonuçlanınca Amelo o yılın şampiyonu oluyordu, gol kralı da yine 17 golle Amelodan bir oyuncusuydu. Ayrıca maçlardaki seyirci potansiyelinin fazla oluşu oynanan futbolun kalitesini ve aslında futbol sadece futbol için olsa ne kadar zevk vereceğini de göstermiştir.

1998 Terbiyesizlik
Bir sonraki yılın turnuvasını Baraka çevresi diye tabir edilen grup yapmak istemiş ama büyük bir hırsla, tam bir yıldır buna hazırlanmış olan S. İktidar Partisi'nin (şimdiki TKP) muhalefeti sonucu turnuva düzenleyiciliğini tiksinti içinde onlara bırakmışlardır. S. İktidar Partisi ise her şeyi hazırlamış olarak finale çıkmayı baştan garantilemişti (turnuvaya önceki finalistlerden ne Amelo, ne Karapanterler, ne Solblok, ne de Yıldızyumruk alınmamıştı). Finalde ÇBS (bir önceki yıl Amelo'dan 7 gol yiyerek elenen takım, skor 7-1di, ki bunu övünmek için değil İktidar partisinin maskesini iyice düşürmek için söylüyoruz) ile karşılaşan İktidar Partisi yoğun bir iktidar muhalifi bir seyirci kitlesiyle karşılaşmış ve maçı da kaybetmekten kurtulamamıştır (o dönemin en özgün sloganları dillerdeydi: "İktidar sizin Kupa bizim!", Size Ancak İktidar Yakışır!). kendi elleriyle hazırladıkları güzelim(?) orak-çekiçli kupayı da kendi elleriyle teslim edince neredeyse ağlama noktasına varmışlardı.

Soldan Tam Anlamıyla Kopuş
Bu ve bir iki yanlış davranış yeni sol kuşakla iş yapamayacağımızı bize öğretti ve (sol) politikaya duyduğumuz nefret pekişti. Çünkü gayet saf bir şekilde devrimci dayanışmayı artırmak, dostluk köprüleri kurmak için yapmaya çalıştığımız turnuva, kazanma hırsı ve propaganda aracına dönüşüyordu. En son istediğimiz şeydi bu. Az daha çıkış noktamızı unutuyorduk: Baraka önü sahamıza sahip çıkmak! Özellikle 1997 Turnuvası olurken bir kaç kez rektör gelip incelemelerde bulunmuş ama engellemeye çalışmamıştı. Hatta maçlarımızı izlerken sanırız duygulanarak eski devrimcilik günleri aklına gelmiş olacak 2000li yıllarda görevi bırakana kadar her sene sahamızı çimlendirdi. Biz de terbiyesizlik yapıp çimler büyürken asla futbol oynamadık, bilakis suladık, çimlere baktık daha güzel futbol oynamak için. Yani baraka önü futbol sahası devrimci bir mücadelenin ürünüdür ve buna sahip çıkanlar Anarşistler olacaktır.

Bölüm II
Bilinçsiz Anarşist Futbol Ligi

II-a) Organizasyon Olayı

Gerçekten de bir kaç yıldır çimlendirme yapılmamış, saha bakımsız kalmıştı. Tabii gelen gideni aratır lafını doğrularcasına yeni rektör sahaya abuk subuk çukurlar açtırmış ve yeni fidanlar diktirmeye çalışılmıştı. Ama açılan çukurlar Amelo tarafından çuvallar dolusu toprak taşınarak kapatıldı ve Lige hazır hale getirildi. Sahada çim azalmıştı ama önemli olan geleneğe sahip çıkmaktı. Hemen hazırlık maçları yapılmaya ve turnuvayla ilgili ilanlar ODTÜnün dört bir köşesine asılmaya başlandı. Turnuva Çarşamba günü başlayacaktı. Başvurular ise en son Salı günü yapılacak, keza kuralar da Salı öğleden sonra (?) çekilecek, böylelikle fikstür belli olacaktı.

Ancak turnuva adına yaraşır bir bilinçsizlikle sözkonusu panoya takım adlarının yazılmasının yanısıra oynayan elemanların da adlarının bir bir yazılmasıyla herkesi kahkahaya boğuyordu. Bu, biraz da geçmişle aramızdaki korkunç uçurumun da bir göstergesiydi; çünkü yıllar önceki turnuvalarda katılımcıların adı Amelo arafından titizlikle korunuyordu ve daha sonra yakılarak imha ediliyordu, aksi takdirde isimlerin jandarma ve bittabi rektörlüğün eline geçme olasılığı vardı ve böyle bir ihmalkarlığı
kimse kabul edemezdi. Oysa günümüzde, kitle isimlerini bu tür korkulardan uzak rahat rahat yazabiliyordu ve yazmıştı da. Yaşlı Ameleler olarak nerden nereye? demekten alamamıştık kendimizi. Derken yavaş yavaş takım isimleri yazıldı. Başvurunun son gününe gelindiğinde takım sayısı hala bildirilenin altındaydı. Telefonlar edildi, fırçalar çekildi ve takım sayısı sekize getirildi. Böylelikle dörtlü iki grup lig usulunden oynayabilecek kıvama geldi. Aksi takdirde yedi takımlı bir lig ne gruba ayrılabilir ne de lig usulü oynayabilirdi. Tam bir kaos. İçinden çıkılmaz bir durum! Neyse ki sorunlar halledilmiş görünüyordu, en azından o gün öyle atlatıldı.

(Sakatlanan oyuncunun sağlık ekibi tarfından sedyeye yüklenmesi)

II.b) Bilinçsizlik
Çarşamba günü ODTÜde bilmemkaçıncı bahar şenliğinin ilk günüydü. Keza kitle gala hesabına alkole abanmış, başta düzenleyenler olmak üzere eğlencenin dozunu kaçırmışlardı. Bu surette gerçekten sorumluluk sahibi bir iki takım belirtilen saatte orada olmuş ama rakip takım olmadığı için maçlar oynanamamıştı (sonradan bu takımların rakip takımlar maça gelemesin diye sözkonusu takımlara külli miktarda alkol yardımı yaptığı ortaya çıkmıştı, demek ki lig o kadar da bilinçsiz ve o kadar da dürüst değilmiş:) Ancak gecenin ilerleyen saatlerinde ayılan futbolcular yaptıkları hataları anlamış ve futbolun herşeyden önce geldiğinin idrakına varmıştı. Bu surette topluca, bir sonraki gün 15:30dan itibaren maçların başlamısına karar verildi: Herkes orada olacaktı!
Keza ertesi gün 12:30dan itibaren Baraka insanı yavaş yavaş ortama gelmiş ve ilgilerini belirtmişlerdi. Bu gün önemli bir gündü, çünkü lig başlayacaktı!

II.c) Maçlarrrrr Başlıyorrrrr
Açılış maçı, sonrakiler, sahaya Savaşa Hayır! diyen protestocuların girişleri, onların saha dışına çıkartılmaları, korner atışlarında yaşanan gerginlikler, sahaya atılan şişeler, koltuklar, sakatlanan oyunculara anında müdahale (tabi tıp ekibinin kafasının çatıdan düşen süpürge ile yarılması ayrı bir konu), seyircilerin bazı oyunculara yoğun protestosu, bilinçsizlik, seyircilerin hiçbir takımı desteklememeleri, iyi futbol, kadın futbolculara takımların gol attırma isteği (ve bunda en azından bir kere başarılı olunması), ancak hemen her takımda en az bir kadının olmasına karşın (ve en fazla), kadınlar takımının olmayışına karşı hissedilen eksiklik duygusunun yaşanması....
İlk gün gerçekten bomba bir gündü. Özellikle yıllardır sahamızın çimlenmemesine karşın yine rektörlüğün bilinçsizce yolladığı tribün koltukları çok makbule geçti (bilinçsizlik heryerde, hatta rektörlükte de).

(Bilinçsiz taraftar topluluğu)

II.d) Herşey Kazanmak Değil
Bizler, Baraka çevresi insanları, kapitalizmin kazanma üzerine kurulu futbolundan nefret ediyoruz. Özellikle Almanyanın rakibi bezdiren ancak hiçbir atraksiyonu olmayan, rakibi baskı altına alıp hataya zorlayan futbolundan (ki bu Nazi işkencelerini anımsatır bizlere), Kuzey Ülkerinin güce dayalı ama tekniği olmayan (tek atak tek gol-aman gol yemeyeyim) -bunun mucidi ne yazık ki o kadar tekniğe karşın, bizim gibi Akdenizli İtalyanların Katanaçyosudur- futbolundan ve elbette ki faşist Fatih Terimin Ne yap yap maçı kazan taktiğinin getirdiği, kazanmak için futbol oyununa karşı olduğumuzu bir kez daha belirtiyoruz. Bizim için futbol skora dayalı bir oyun değildir. Çoğumuz sahadaki mücadeleden haz alırız. Bu yalnızca oynadığımız futbol için değil aynı zamanda izlediğimiz futbol için de geçerlidir. Oynarken aramızda skoru tutan çok az kişi vardır onlar da muhtemelen yanlış sayar (kendi lehine veya aleyhine, sorun değil). Ama kimse onları yaptığı hata için suçlamaz. Çünkü sayan yoktur hisseden vardır ve hisseden de sayan da hata yaptığının bilincindedir. Zaten kazanmak da gereksizdir. Eğer çok zevkli bir maç bitmişse herkes birbirine sarılır, kutlar, kimse kimseye kazanma muhabbeti açmaz. Herkes evine güzel bir maç yapmanın rahatlığıyla gider, kazanmanın verdiği anlamsız sevinçle değil (gidenler utansın). Çok sıkı bir futbol etiğimiz vardır, bilmeyen biri bizle oynarken rakip oyuncuyu şaşırtmak için burdayım, pas at filan derse ve oyuncu şaşırıp da pas atarsa herkes oyunu bırakır, çünkü sahtekarlıkla atılan gol, hiçbir zaman gerçek gol değildir Boş kaleye giren bir topa birisi yanlışlıkla biri değse bile eliyle gerçekten golü atanı işaret eder. Rakibe kazara tekme atmışsa onu kaldırır, maçı barakır. Eğer elemanı sakatlamışsa o da onunla dışarı çıkar. Şahsi oynamaz. Olur olmaz yerde elle atlamaz. Ve kadın erkek ayırmaz (kadınlara daha nazik girmek futbola ve kadınlara hakarettir).

(Sahaya giren savaş karşıtı protestocu ve onu yakalamaya çalışan görevli)

II.e) Lig Olayı
Lig elbette ki yarıda kaldı. Katılım genelde istekli insanların gelmesine karşın sıcaklığın fazla oluşu ve bünyelerdeki alkol oranının fazlalığı isteksizliği artırdı. Bu aslında hedeflenen olaydı. Kimsenin kazanmak için oynamadığının bir göstergesiydi. İki maç üstüste aynı kadroyla maça çıkan takım yoktu. Bütün takımlar karışmıştı, forma aşkı, takım aşkı diye bir şey söz konusu değildi ve bu tipik Baraka önü futbolunun bir özelliğidir. En az dört oyuncu biraraya geldiğinde maç yapılır ve oyuna girmek isteyen elemanlara genelde hayır denmez. Böylece oyuncu sayılarının absürd rakamlara ulaştığı günlerin sayısı hiç de az değildir. Ancak en absürd oyuncu sayılarında bile oldukça zevkli maçların olduğu şüphesizidir.
Baraka önü Amelo futbolu uzun yıllardır sürdürülen mücadelenin ürünü olarak daha pek çok kuşağa çok güzel anılar yaşatacak, öğrenmek isteyenlere bir çeşit Anarşist futbol okulu olacak ve kitlenin gelişimini sağlayacaktır. Amaç kazanmak değil mücadeleyi paylaşmaktır.
Emeği geçen herkes teşekkürü hak etmiştir ve lig asla bitmeyen bir sürecin sembolik bir parçası olarak tarihteki yerini alırken, baraka önü futbolu sonsuza dek sürecektir, sürmelidir de.

Bizim için hakedilmeden, kötü oynanarak kazanılmış maç utançtır, haz vermez.

Bir Bahar Şenliği Duyurusu

BİLİNÇSİZ ANARŞİST FUTBOL LİGİ

BAHAR ŞENLİĞİ SÜRESİNCE BARAKA ÖNÜ 15:30'DAN SONRA

• TAKIMLAR 4 VEYA 5 KİŞİ OLACAKTIR (KADIN - ERKEK KARIŞIK OLSA DAHA İYİ OLUR)
• MAHALLE FUTBOL KURALLARI GEÇERLİDİR
• MAÇLARDA HAKEM OLMAYACAKTIR
• GALİBİYETE PRİM VEREN 3 PUAN SİSTEMİ YERİNE 2 PUAN SİSTEMİ UYGULANACAKTIR (BERABERLİĞE PRİM - DOSTLUK KAZANSIN)
• ŞAMPİYON OLANA KUPA MUPA VERİLMEYECEK
• MAÇTAN SONRA FORMA DEĞİŞTİRİLİP ŞARAP İÇİLECEK

Ne galibiyet ne skor
Sadece futbol!
Amelo, Unido, Jamas Sera Vencido!

kaynak: http://www.izinsizgosteri.net/odtu%20tarihce/anarkom_futbol_29.html

Futbol Ve Anarşizm Üzerine

2010-03-16T22:15:00.002+02:00

zapatista bölgesindeki, aguascalientes’de, iki uzun ahşap yatakhanenin arasında, ağı olmayan, bel vermiş direklerden oluşan kalelerle futbol oynadık. top sık sık binaların çatısına gidiyordu. böyle olunca top taca çıkmış sayılmıyor, top yuvarlanıp geliyor ve saçakların altında topu kapma mücadelesi sürüyordu. çılgın anlardı, gerçek değil gibiydi, çünkü benim gibi ziyaretçilere yabancı gelen bir yoksulluğun orta yerinde top oynuyorduk, hatta askeri uçaklar olağan uçuşlarını yapıyordu. meksika’daki bu yabancı alanda bazılarımız, ziyaretçiler ve ev sahipleri, yüzeysel de olsa en azından samimi bir şekilde birbirimizle tanıştık. futbol, koşullara uyarlanarak oynandı, dil, değer ve hatta kondisyon farklılıklarını aşarak aramızda bağlar kuruldu. yüksek rakımdan dolayı zor anlar yaşadım.

futbol sahasının, sosyal alanla örtüşmesinde güçlü yönler vardır. ilki tarihseldir; bir sosyal etkinlik mekanıdır. ulusal, sınıfsal ve daha küçük toplumsal kimlikler, futbol sahasında ve çevresinde tutkuyla dışa vurulur. ikincisi, kolektif bir oluşumdur; gruplar toplum içinde olduğu gibi sayısız bçimlerde şekillenir. futbol, takımlar, fan klüpler, holigan çeteleri ve ötesi gibi yakın ilişki gruplarını ortaya çıkaran güçlü duygulara neden olur. üçüncüsü, üsluptur; bireylerin ve ait oldukları toplulukların veya toplumların benzersiz olduklarını ifade eden yollardır, bu en çok oyun üsluplarında ortaya çıkar. belki de en tanınmış olanı brezilya, bir afro-brezilya savaş sanatı olan capoeria’dan geliştirilmiş olduğu çok açık olan akıcı bir oyun sergiler. dördüncü ve en önemlisi ise, futbol sahasının sosyal olanı karakterize eden karşılıklı yardımlaşmayı yeniden üretmesidir; insanlar spora şevkle katılır, onu ve kendilerini yeniden tanımlar.

burada, futbolu romantikleştirmek ve entellektüelleştirmek peşinde değilim.futbola (veya herhangi bir oyuna), insanların felsefelerinin, politikalarının ve umutlarının gerçek bir karışımı olarak bakılabileceğini düşünüyorum. bu onu güç ilişkilerinin üretildiği önemli bir yer yapar. sahada güç isimlendirilir, paylaşılır, yarıştırılır ve hissedilir. gücün dağılımı düdük çalana kadar asla düzene girmez. sporun biçim ve örgütlenmeye ait geniş alanlarında anarşist bir atağa ihtiyacımız var. topu tekmelemek, sokağa barikat kurmak veya bir kooperatif kurmak kadar anarşist kılınabilir.

futbol nasıl anarşist olabilir? başlangıç olarak diyebiliriz ki futbol ve anarşizm varolduğundan beri anarşistler futbol oynamışlardır. 20. yüzyılın başlarında aralarındaki ilişki oldukça açık biçimde varolmuştur. şimdilerde “argentinos juniors” olarak bilinen takımın adı eskiden “şikago şehitleri”ydi ve buenos aires’deki anarşist bir kütüphanede başka bir takım da kurulmuştu. ve güvenle tahmin edebiliriz ki, 1937'de kuzey amerika’da “cumhuriyet” için para toplamak amacıyla tura çıkan bazı barselona takımları kendilerini kendi şehirlerinin anarşistleriyle özdeşleştiriyorlardı. paris’te 1968 mayısı’nda greve giden profesyonel oyuncular kendi paylarına düşen özgürlüğü talep ederken öğrencilerden ve işçilerden çok mu farklıydılar? st. pauli’nin anti otoriter taraftarları, politikayı stadyum duvarlarının arkasında bırakabilirler mi, veya bir mitingden, bir protestodan önce futbolu unutabilirler mi? eğer birçok mekan ve eylem esasen anarşist çağrışımlıysa, o zaman furbolun da eski bir anarşist cephesi vardır.

insanların maça olan sevgileri, özgürlüğe ve adalete olan sevgilerine dönüştürülmüştür; 1942'de dinamo kiev takımı gibi, ülkeleri bağımsızlık savaşı verirken fransız takımlarını terk eden cezayirli futbolcular gibi, veya ırkçılığa, hırsa ve faşizme karşı çıkan ruud gullit gibi beyaz olmayan avrupalı futbolcuların yaptığı gibi. insanlar değerlerini, kimliklerini ve arzularını maç aracılığıyla yeniden üretirken, futbolu daha fazla bir şeye doğru esnetirler. chumbawamba futbola olan tutkusundan dolayı kendi web sitesinden bir gençlik takımı olan wetherby athletic’i desteklediğini açıklar. ki onların da politikliği takım üniformalarını süsleyen “anarşist” kelimesinden dolayıdır.

politika, futbolda sapmalar veya kazalar olarak ortaya çıkmaz. insanların maçla etkileşiminin bir parçasıdır. spor, dünya kupası finallerindeki bir maçta da, asi meksika’daki engebeli bir sahada oynanan maçta da biçimini korur. oyuncuları, temel kuralları ve hedefleri aynıdır. spor, insanların bu temel unsurlar etrafında bir araya gelme biçimlerine göre değişir. güney amerika’nın barras bravas’ı; avrupa’nın holiganları, ultraları ve karnaval fanatikleri: fanatikliğin bu provokatif uzantıları, futbol sahasından yeni enerjik kültürel oluşumların ortaya çıkabileceği hissini veriyor. stadyumları hemen doldurmasak bile bugün aynısı anarşistler arasında da meydana geliyor.

anarşist futbol, son yıllarda şaşırtıcı olmayan bir şekilde, bir isim, üslup veya örgüt olmaksızın ortaya çıktı. birleşik devletler orta-atlantik bölgesinde insanlar anarşist futbol ligi olarak maç yapıyorlar. batı kıyısında, anarşistler ve diğerleri bir isim olmaksızın maç yapıyorlar. orta-batı’da arsenal, riot (isyan), swarm (arı oğulu) takımları anarşist futbol birliği olarak maç yapıyorlar. sonuncusu minumum anlamda bir birlik, federasyon veya şebeke biçiminde. bazıları haftada bir, bazıları yılda bir biraraya geliyor. maçlar bir veya iki saat sürüyor. önce, şimdi ve sonra meydana gelenler bir ana çerçevenin tayin edilmesini gerektirmiyor. anarşistlere özgü bir tarzla, futbol, sporun tarihini tekrarlıyor, kolektif politika ve tutku sahada birbiriyle kaynaşıyor.

örneğin anarşist futbol birliği, varsayımsal, önerilebilir bir anarşist çalışma biçimi olarak ele alınabilir. bu, bir grup insanın aşındırdığı toprak parçası üzerinde yapılan bir evirmeceden fazla bir şey de olmayabilir veya gerçek, geniş ama gizil bir anarşist güç de olabilir. birliğin şikago örgütü, görünürde aralarında en örgütlü olanıdır (telefon listesi, uniformalar, program vs.), maça çıkma sıklıkları, arkadaşlık dereceleri, politik inançları geniş bir çeşitlilik gösteren bireylerden oluşur. birliğin dışında, portland, berkeley ve san fransisko gibi şehirlerde çeşitlilik içeren bir bütünlük içinde kuralsız maçlar yapılmaktadır. etkinliklerdeki bu dağılım anarşizm ve futbolun karşılıklı bir yeniden tanımlanmasına işaret etmektedir. her biri bir diğeriyle birleşerek değişime uğramaktadır. anarşist maçlar futbolu, nike, büyük futbol ligi ve uluslararası futbol birlikleri federasyonu’nun (fifa) pompaladığı metalaşmadan ayrı tutmaktadır. ve anarşizme başka bir canlılıkta kültürel oluşum, yeni bir ifade biçimi kazandırmaktadır.

kültürel oluşum nedir? sınırsız hayal gücü, tanımlamak istediğim şey için kaçınılmaz bir terim olabilir. bu acele bulup ortaya attığım bir terim değil. lisedeyken profane existence’ı keşfedip, muazzam kara blokların fotoğraflarını gördüğümde, böylesi bir kolektif eyleme katılmanın inanılmaz bir duygu olduğunu hayal etmiştim. birkaç yıl sonra körfez savaşı’na karşı bir yürüyüşte umulmadık bir biçimde kara bloğa katıldım. oltaya yakalandım. o zamana kadar anarşistlerle olan bağım ve özdeşleşmem bir tereddüt taşıyordu, ama böylesi belirsiz görüntüler ve ortaklaşmanın böylesi uçup giden anları düzeyin artmasını sağladı. futbol sahasında ortaya çıkan bütün değiş tokuş, işbirliği ve yakınlaşmalar, özdeşleşmenin ve sadakatin aynı işlevlerine hizmet edebilir.

anarşist futbol kolektif kimlikleri takımlar aracılığıyla ifade edebilir, özellikle anarşist idealleri hayata geçirdikleri ve kolektif becerileri inşa ettikleri anlamda. pozisyonlar ve stratejiler üzerinde antrenör olmaksızın karara varmak, baskı olmaksızın antrenman yapmak, her beceri düzeyinden oyuncu kullanmak; anarşistlerden başka kim bunların üstesinden gelebilir? doğrudan eylemlerimizde kullandığımız iletişim becerilerini ve diğer ortak becerilerimizi neden futbolda kullanmayalım? destek olmak deneyimli futbolcuların bildiği bir şeydir. oyuncular, sahada topu savunmadan uzakta tutmak veya topun ileriye gitmesini sağlamak için takım arkadaşlarının pas verebilecekleri yerde durarak onlara destek olurlar. bu teknik, yoldaşlarınızın nerede durdukları ve ne yapabilecekleri konusunda uyanık olmanızı gerektirir. gayrimeşru çalışmalar sırasında, bu tür beceriler hareketleri hızlandırır, sağlamlaştırır ve güvenli kılar. futbol oyunundaki birçok şey bizim taktiklerimizi besleyebilir ve bunun tersi de mümkündür. bir kadın takım arkadaşım bu karşılıklı ilişkiyi şöyle tanımlamıştı, “topa vuruyoruz. koşuyoruz. tepeliyoruz. kaçıyoruz.”

futbolun teknik olmayan yönleri özellikle uzun vadede kolektif politik çabalarımızı pekiştirebilir. örneğin, stratejik bir örgütlenme ilkesi olarak yakınlaşma fikri -karşılıklı güvene dayanan küçük gruplar içinde politik eylemlerde bulunan insanlar- anarşistlerin buluşudur, fakat gerçekleştirilmesi zordur. sürekli birlikte futbol oynamak somut bir yakınlaşma duygusunu sağlayabilir. maçı oluşturan tüm iletişim ve işbirliği, karşılıklı bir güven ve anlayış duygusu halinde kristalize olur. bir kez yaşandıktan sonra başka bağlamlarda daha kolay hayata geçirebilecek bir duygudur bu. birkaç kişinin, katkılarının toplamının yaratabileceğinden daha büyük bir etki yaratması ne güzel bir şeydir. bunu politikada yeterince görmüyorsak da en azından futbolun iyi örneklerinde bulabiliriz.

1990'da dünya kupası yarı finalinde kamerun’un ingiltere karşısında zafere yaklaştığı bir anda, yakınlaşma gerçek ve görünür bir şekle büründü. kamerun’u bir gol öne geçiren atak, yalnızca en iyi takımlardan birini rezil etmekle kalmayıp, çok akıllıca bir şekilde gerçekleştirildiği için nefes kesiciydi. kamerun’un oyunu hem duru bir güzelliğe hem de güçsüz bir takımın başarısına sahipken, yakınlaşmanın nasıl da somut ve şiirsel olabileceğini gösteriyordu. yakınlarda gerçekleşen bir şikago arsenal maçında, takım arkadaşlarımızdan birinin basit bir pası diğer takımı şaşırttı ve takımımızın ani bir karşı atağa geçmesini sağladı. birkaç pastan sonra, rakiplerimiz kadar bizi de şaşırtacak bir biçimde gol attık. devrimin değilse bile direnişin böylesi bir fırsatlar zincirinin sonucunda gerçekleşebileceğini hayal etmez miyiz? maçın büyüsü devrimci hayal gücüyle temas halindedir, şiir ve sanat gibi: değişim duygusuna ve imgelemine yol açar.

elbette futbol herkesin hoşuna gitmez. ama sanat ve başka kültürel ifade biçimleri de öyle. peki evrensel bir çekiciliği yoksa devrim için ne işe yarayacak ki? bu soru bize sporu kullanmak veya onu ıskartaya çıkarmak gibi ikili bir seçenek sunmuyor. maç değiştirilebilir. sadece maçı kazanmak mantığından öte bir takım uyumu ve takım becerisi inşa edebiliriz. insanların eğlenmesini sağlayabiliriz, hatta maç yapmayanların bile. politik mücadelenin bir parçası olarak futboldaki potansiyel, sporun tekrar herkese açık kılınmasında gizlidir.

beceri paylaşımı ve yakınlaşma içselleştirilmelidir. futbol sahasında oyuncular hızlarını ve adımlarını yeni oyunculara göre ayarlamalıdır. maç akıcı doğasıyla buna izin verir; hücum oyuncuları top sürmekten ziyade paslaşmaya ağırlık verebilir, savunma oyuncuları ise rakiplerini kontrol altında tutmaya konsantre olabilir. genel nitelikteki bu tavsiye cinsiyet söz konusu olduğunda daha da ağırlık kazanır. kadınlar her bir takımda rol almalıdır ve bütün maço davranışlar sahadan uzak tutulmalıdır. profesyonel maçlarda ortak bir davranış olarak oyuncular için kullanılan cinsiyetçi aşağılamaların yerini “erkeklik yapma, pas ver!” gibi bir şakalaşmanın aldığını gördüğümüz gün büyük bir gün olacaktır.

sonuca gelirken sade olmakta yarar var: futbol, özünde basit bir oyundur ve anarşizm özünde basit bir istektir. sporun temel kolaylığı onu dünya çapında yaygınlaştırmış ve bizi de beraberinde sürüklemiştir. en harika yanlarından biri oyun sırasında yeni biriyle tanışmamız veya oyun sonrasında bir akşam yemeğinde, barda ilişkilerimizi güçlendirmemizdir. aslında futbol sahası oynamak için bir buluşma yeriyse insanların bir araya gelmekten hoşlandığı bir mekan olmaya kadar da genişleyebilmelidir. anarşi burada başlayabilir, en azından tomurcuklanır. bir golün atılmasında veya bir takımın antrenman yapmasında öz-örgütlenme fikri görünür kılınabilindiği sürece anarşizmin işi hiç de zor değildir. futbolla anarşizmi bir araya getirmek doğal ve ortak-yaşamsal bir şeydir. futbol sahası, gramsci’nin deyişiyle “insani sadakatin büyük açık hava krallığı” bizim kılınmalıdır.

çevirenin notu: levent kemal
“an kara fanzin”in 4. sayısında çıkacak bir yazıyı, güncel olması ve fanzinin ne zaman çıkacağını hala bilemediğimizden dolayı yorumlarınıza sunarız. carlos fernández adlı bir kardeşimiz bildiğimiz takımla alakası olmayan “arsenal” adlı anarşist bir dergide yazmış. top yuvarlaktır, iyi bakın, mutlaka içinde bir (a) vardır.

Çok Mu Lazımdı?

2010-03-16T17:17:00.005+02:00

Beni tanıyan tanır. Tanımayanların da niyeti varsa elbet tanışırız, denk geliriz bi şekilde. "Bu sanal alemde yeterince futbol blogu yok mu da sen de bi tane açtın" diyen vardır kesin. Eksik gördüğüm bişeyler var ki açtım. Diyecek sözüm var ki açtım. Kendim yazıp kendim okurum diye açtım. Sonuç olarak blogspot sayfalarına bir de DAİMİ TRİBÜN TİTREŞİMİ ekledik, fena mı ettik?

İsim biraz değişik gelebilir, onun da hikayesini anlatalım. 1968 yılında Fransa'da özellikle Paris'te başlayan ve yükselen politik öğrenci / işçi hareketini biliyorsunuzdur bu blogda bulunduğunuza göre. Bilmeyen varsa da bilgilendirmek görevimizdir. İngilizce bilenler HA BURAYA, ingilizce bilmeyenler yahut bilip de "hacı ben türkçe okuyayım, yorma beni" diyenler varsa da (vardır muhakkak) AHA DA BURAYA tıklayarak konu hakkında bilgilenebilirler. Blogun ismi de o dönem Sorbonne duvarlarını süsleyen bir duvar yazısının tarafımca bozulmasıyla elde edilmiştir. Neydi peki o duvarda yazan yazı? SÜREKLİ KÜLTÜREL TİTREŞİM!

Lille maçı öncesi hazırlanan yaklaşık 1500 sopalı pankart arasında yerini aldı bu kültür bozumu meyvesi de. Tabi ki blog reklamı olarak değil, zaten blog daha o zaman piyasada yoktu. Pankartın hazırlanma aşamasındaki halini de blogun sol kısmında görebilirsiniz. Beze sığdırmayı beceremediğimden DAİMİ TRİBÜN TİTREŞİM yazdım oraya.

"Daimi Tribün Titreşimi" lafının altında yatan anlam nedir şimdi?

Bildiğiniz üzere futbol maçlarının normal süresi 90 dakika, basketbol maçları 40 dakika, voleybol maçlarının net bir süresi yok ama toplamda 3 set kazanan galip oluyor vesaire. Demem odur ki bu süreler boyunca (tabi ki sahanın kenarında olduğumuz diğer bütün maçlar dahildir bu lafıma) susmadan, sabit durmadan kendimize düşeni yapmaktır. Maç başı / sonu koreografi olsun, alkış, tezahürat, bir taraftarın yapması gereken her şeyi yapmaktır daimi tribün titreşimi. Salkım saçak tribünlerdir, davuldur. Atkıdır. Omuz omuzadır. "Ama sen öyle durursan ben maç izleyemem ki" diyen adama "sen yanlış yerde duruyorsun" demektir. Bi plastik koltukta 3 farklı kişinin ayak ucunun bulunması, öfkeden değil zıplamaktan kırılmış bir deplasman tribünü koltuğudur. Tabi koltuk dersen.

Blog içeriği öyle güncel maçların kritikleri, taktik / teknik eleştiriler gibi şeyler üzerine olmayacak. Blog içeriği genel olarak antifaşizm (sadece milliyetçilik karşıtlığı değil, cinsiyetçilik, homofobi, militarizm gibi insan hayatını kısıtlayan bütün dar bakışlara karşı) ve punk'ın futbola dirsek teması yaptığı anlar üzerine olacak diye bir yol haritam var şu anda. Ama tabi ki hayatımda yer alan veya beni kızdıran / keyiflendiren / yazmama sebep olabilecek her şey olabilir burada. Sonuçta burası bir gazete köşesi değil, kişisel blog. Herkes de her yazıyı okumak zorunda değil.

Neyse laf çok uzuyor, hepinize merhaba!